بازخوانی تحلیلی مسئله شفاعت مرتکب کبیره از دیدگاه زیدیه

شفاعت، به عنوان یکی از مباحث بنیادین در کلام اسلامی، همواره مورد توجه اندیشمندان و پژوهشگران بوده است. در این پژوهش، با رویکرد توصیفی-تحلیلی، به بررسی دیدگاه مذهب زیدیه در خصوص شفاعت برای مرتکبین گناهان کبیره پرداخته شده است. زیدیان، با استناد به آیات قرآن، روایات و استدلال های عقلی، دیدگاه منحصر به فردی در این زمینه دارند.یافته های این پژوهش نشان می دهد که زیدیان معتقدند شفاعت پیامبر اکرم (ص) به همه افراد، به ویژه مرتکبین گناهان کبیره، تعلق نمی گیرد. آن ها با استناد به آیاتی که بر عذاب الهی برای گناهکاران دلالت دارند و همچنین روایاتی که محدودیت های شفاعت را بیان می کنند، این باور را تقویت می کنند. از دیدگاه زیدیان، پذیرش شفاعت بی قید و شرط برای همه افراد، به ویژه گناهکاران بزرگ، می تواند پیامدهای زیانباری داشته باشد؛ از جمله تضعیف انگیزه برای ترک گناه، سست شدن ایمان و خدشه دار شدن عدالت الهی.زیدیان بر این باورند که شفاعت تنها شامل مومنانی می شود که تلاش کرده اند تا از گناه دوری کنند و به سوی خداوند بازگردند. به عبارت دیگر، شفاعت پاداشی است برای کسانی که به توبه و عمل صالح دست زده اند.در این پژوهش، پس از بررسی دقیق دیدگاه زیدیه در مورد شفاعت، به مقایسه آن با دیدگاه سایر مذاهب اسلامی پرداخته شده و دلایل و استدلال های هر گروه به طور مفصل مورد تحلیل قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

" ، شفاعت" ، زیدیه" ، گناهان کبیره" ، قرآن" ، روایات" ، ، " ، عدالت الهی" ، ، " ، ایمان"