تاثیر پیش بینی استراتژیک و ظرفیت جاذب بالقوه بر انعطاف پذیری استراتژیک و تاثیر آن بر نوآوری مدل کسب و کار با تاکید بر عدم اطمینان محیطی

علی رغم اهمیت نقش پیش بینی استراتژیک و ظرفیت جاذب بالقوه بر انعطاف پذیری استراتژیک و تاثیر آن بر نوآوری مدل کسب و کار با تاکید بر عدم اطمینان محیطی، در مطالعات گذشته مربوط به این دو حوزه توجه شایانی به این مهم نشده است. لذا این پژوهش به بررسی تاثیر پیش بینی استراتژیک و ظرفیت جاذب بالقوه بر انعطاف پذیری استراتژیک و تاثیر آن بر نوآوری مدل کسب و کار با تاکید بر عدم اطمینان محیطی پرداخته است. تحقیق حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ ماهیت جزء پژوهش های توصیفی با روش پیمایشی می باشد. روش گردآوری اطلاعات پرسشنامه بوده است. جامعه آماری تحقیق شامل مدیران و کارشناسان شرکت سایپا شیشه زیر مجموعه شرکت خودرو سازی سایپا مشتمل بر ۹۵ نفر می باشد پرسشنامه به ۹۵ نفر توزیع گردید و در نهایت ۹۵ پرسشنامه سالم جهت تحلیل برگشت داده شدند. جهت تجزیه و تحلیل توسط نرم افزار اسمارت پی ال اس انجام شد. نتایج تحقیق نشان داد که پیش بینی استراتژیک، ظرفیت جذب بالقوه بر انعطاف پذیری استراتژیک تاثیر می گذارد. نتایج دیگر تحقیق نشان داد که عدم اطمینان محیطی، تاثیر پیش بینی استراتژیک و ظرفیت جذب بالقوه را بر انعطاف پذیری استراتژیک را تعدیل می کند. همچنین نتایج دیگر حاکی از تاثیر انعطاف پذیری استراتژیک بر نوآوری مدل کسب و کار می باشد. نتایج تحقیق می تواند برای مدیران و کارشناسان شرکت سایپا شیشه زیر مجموعه شرکت خودرو سازی سایپا جهت افزایش انعطاف پذیری استراتژیک ، مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

پیش بینی استراتژیک ، ظرفیت جاذب بالقوه ، انعطاف پذیری استراتژیک ، نوآوری مدل کسب و کار ، عدم اطمینان محیطی