مقایسه اثربخشی تدریس سنتی و آموزش معکوس در یادگیری مفاهیم ریاضی متوسطه

یادگیری مفاهیم ریاضی در مدارس متوسطه همواره یکی از چالش های اصلی نظام آموزشی بوده است، زیرا دانش آموزان با مفاهیم انتزاعی و مسائل پیچیده مواجه هستند که در روش های سنتی تدریس غالبا به صورت سطحی و کوتاه مدت یاد گرفته می شوند. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی تدریس سنتی و آموزش معکوس در یادگیری مفاهیم ریاضی دانش آموزان مقطع متوسطه انجام شد تا تاثیر هر روش بر درک مفاهیم، تثبیت یادگیری، مشارکت و انگیزه دانش آموزان بررسی شود. روش تحقیق ترکیبی کیفی–کمی و توصیفی بود و شامل مطالعه کتابخانه ای منابع علمی معتبر داخلی و خارجی و جمع آوری داده های میدانی از طریق پرسشنامه ای بین ۴۸ معلم ریاضی مقاطع متوسطه اول و دوم بود. داده ها پس از جمع آوری با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کمی مورد پردازش قرار گرفتند تا تفاوت ها و اثرات هر روش به طور دقیق ارزیابی شود. یافته ها نشان داد که آموزش معکوس نسبت به روش سنتی، تاثیر معناداری در ارتقای درک مفاهیم ریاضی، افزایش انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان، و تثبیت یادگیری پایدار دارد. در مقابل، روش سنتی اگرچه در برخی موارد موثر است، اما نتایج آن نسبت به آموزش معکوس محدودتر و سطحی تر است. بر اساس این نتایج، استفاده از آموزش معکوس به عنوان روشی مکمل در تدریس ریاضی و طراحی فعالیت های تعاملی و عملی می تواند کیفیت یادگیری را به شکل قابل توجهی بهبود بخشد و زمینه توسعه یادگیری پایدار و مشارکت فعال دانش آموزان را فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

تدریس سنتی ، آموزش معکوس ، یادگیری مفاهیم ریاضی ، یادگیری پایدار.