الگوی علی روابط بین سرمایه اجتماعی و مسئولیت پذیری اجتماعی با میانجی گری رفتار شهروندی سازمانی در بین آموزگاران مرد مقطع ابتدایی شهرستان پیرانشهر

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سرمایه اجتماعی، رفتار شهروندی سازمانی و مسئولیت پذیری اجتماعی معلمان مرد مدارس ابتدایی شهرستان پیرانشهر در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل ۵۲۸ معلم مرد بود که نمونه ای به حجم ۲۲۶ نفر از طریق روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب گردید. داده ها با استفاده از پرسشنامه های معتبر سرمایه اجتماعی (بر اساس مدل ناهپیت و گوشال، ۱۹۹۸)، مسئولیت پذیری اجتماعی (کارول، ۱۹۹۱) و رفتار شهروندی سازمانی (اورگان و کانوسکی، ۱۹۹۴) جمع آوری شد. تحلیل داده ها با بهره گیری از مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. یافته ها نشان دادند که سرمایه اجتماعی تاثیر مثبت و معناداری بر رفتار شهروندی سازمانی معلمان دارد (β=۰. ۸۳۶، p<۰. ۰۱)، و رفتار شهروندی سازمانی نیز تاثیر مستقیم و معناداری بر مسئولیت پذیری اجتماعی معلمان دارد (β=۰. ۷۶۷، p<۰. ۰۱). اما تاثیر مستقیم سرمایه اجتماعی بر مسئولیت پذیری اجتماعی معلمان معنادار نبود (β=۰. ۰۸۷، p>۰. ۰۵). نتایج همچنین بیانگر نقش میانجی معنادار رفتار شهروندی سازمانی در رابطه بین سرمایه اجتماعی و مسئولیت پذیری اجتماعی بود (β=۰. ۶۴۲، p<۰. ۰۱). این یافته ها تاکید می کند که سرمایه اجتماعی از طریق تقویت رفتارهای شهروندی سازمانی می تواند مسئولیت پذیری اجتماعی معلمان را ارتقاء دهد. پژوهش حاضر اهمیت توجه به سرمایه اجتماعی و رفتارهای شهروندی در محیط های آموزشی را در جهت افزایش مسئولیت پذیری اجتماعی برجسته می سازد و پیشنهادهای کاربردی و پژوهشی متناسب با این نتایج ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

سرمایه اجتماعی ، رفتار شهروندی سازمانی ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، معلمان.