نانوکودها: کشاورزی پایدار و چالشهای محیط زیستی

با توجه به کمبود زمین قابل کشت و آب توسعه بخش کشاورزی تنها با بهبود کارایی استفاده از منابع از طریق استفاده کارآمد از فناوریهای مدرن امکان پذیر است. یکی از این فناوریها فناوری نانو است که پتانسیل تحول کامل سیستمهای کشاورزی برای ترویج کشاورزی پایدار به ویژه در کشورهای توسعه نیافته دارد. این مقاله به بررسی یافتههای پژوهشهایی در خصوص کاربرد نانو کودها در کشاورزی میپردازد کاربرد نانوکودها، مزایایی مانند کاهش آبشویی عناصر غذایی افزایش پایداری و اجازه آزادسازی کنترل شده عناصر غذایی دارد که این امر میتواند باعث به حداقل رساندن آلودگی آب شود با این حال در صورت عدم مدیریت صحیح بر خطرات احتمالی مرتبط با باقیمانده آنها تاکید میکند. این مقاله بر لزوم تنظیم محتاطانه برای کاهش اثرات منفی احتمالی بر اکوسیستمها و سلامت انسان تاکید دارد یافتههای پژوهشهای مورد مطالعه نشان داد که کاربرد نانو کودها با افزایش عملکرد محصول کاهش مصرف کودهای شیمیایی متداول و بهبود سلامت خاک را در پی داشته است. همچنین نانوکودها تحمل به تنشهای غیر زیستی را در گیاهان بهبود می بخشند. با اینحال، کاربرد نانو کودها با چالشهایی شامل هزینههای بالای ،تولید نگرانیهای ایمنی و سمیت، موانع نظارتی و تاثیرات منفی بالقوه بر روی خاک و سلامت محیط زیست روبروست. تحقیقات بیشتری برای درک اثرات طولانی مدت نانوذرات بر فیزیولوژی گیاه و محیط زیست لازم است.

کلیدواژه ها:

کارایی مصرف عنصر ، غذایی عملکرد ، محصول تنشهای غیر زیستی