تاثیر ایزوآمیل الکل توئین ۶۰ و SP۵۰ بر کریستالیزاسیون ساکارز در پخت شربت قند

در این پژوهش، تاثیر سه ماده کاهنده ویسکوزیته شامل ایزوآمیل الکل توئین ۶۰ و استر ساکارز SP۵۰ بر بهینه سازی فرآیند کریستالیزاسیون ساکارز مورد بررسی قرار گرفت. سورفکتانتها در سه سطح غلظتی %۲۰، ۳۰ و ۴۰ با پودر شکر مخلوط شده و به شربت فوق اشباع افزوده شدند. نتایج نشان داد که استفاده از این مواد به طور معناداری موجب افزایش راندمان تولید و کاهش رنگ محلول گردید. برای ارزیابی عملکرد سورفکتانتها شاخصهای کلیدی شامل پلاریزاسیون، بریکس، رنگ محلول و راندمان پخت مورد سنجش قرار گرفتند. توئین ۶۰ با کاهش تنش سطحی و تسهیل فرآیند هسته گذاری، بیشترین تاثیر را در افزایش راندمان تولید (۶۴.۶۳) نشان داد. همچنین ایزوآمیل الکل و استر ساکارز SP۵۰ با بهبود ساختار کریستالها و کاهش ناخالصی ها، تاثیر مثبتی بر کیفیت فرآیند کریستالیزاسیون داشتند. ایزوآمیل الکل با غلظت ۴۰ کمترین رنگ محلول ۵۷۵ واحد (ICU) را ایجاد کرد در حالی که استر ساکارز SP۵۰ عملکرد متوسطی از خود نشان داد. این مطالعه نشان می دهد که استفاده از سورفکتانتها به ویژه توئین ۶۰ پتانسیل بالایی در بهبود راندمان تولید و کیفیت شکر در مقیاس صنعتی دارد. انتخاب سورفکتانت مناسب با غلظت بهینه می تواند تعادل مطلوبی بین افزایش راندمان و کاهش ناخالصی ها ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

ایزوآمیل الکل توئین ، SP۵۰ ، کریستالیزاسیون ساکارز ، راندمان پخت ، رنگ محلول