پیش بینی تعلل ورزی تحصیلی دانش آموزان بر اساس خود تنظیمی هیجانی و ویژگیهای شخصیتی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش خودتنظیمی هیجانی و ویژگیهای شخصیتی در پیش بینی تعلل ورزی تحصیلی دانش آموزان است. تعلل ورزی تحصیلی به عنوان یکی از موانع مهم در فرایند یادگیری و تعلل ورزی تحصیلی شناخته می شود که می تواند تحت تاثیر عوامل روان شناختی متعددی قرار گیرد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر اردبیل در سال ۱۴۰۴ بود که با نمونه گیری تصادفی خوشه ای ۱۰۰ نفر انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه تعلل ورزی تحصیلی تاکمن، پرسشنامه خودتنظیمی هیجانی گراس و جان و فرم کوتاه پرسشنامه NEO استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمونهای همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین خودتنظیمی هیجانی و ویژگیهای شخصیتی به ویژه وظیفه شناسی با تعلل ورزی تحصیلی رابطه منفی معناداری وجود دارد، همچنین این متغیرها توانستند به صورت معناداری تعلل ورزی تحصیلی را پیش بینی کنند. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که توجه به ابعاد هیجانی و شخصیتی در طراحی مداخلات آموزشی و مشاوره ای نقش موثری در کاهش تعلل ورزی تحصیلی دارد.

کلیدواژه ها:

تعلل ورزی تحصیلی ، خود تنظیمی هیجانی ، ویژگیهای شخصیتی ، دانش آموزان