نقش پژوهشهای عملی در بهبود کیفیت آموزشی و پرورشی در مدارس

پژوهشهای عملی به عنوان ابزاری کلیدی در بهبود کیفیت آموزشی و پرورشی در مدارس ایران شناخته می شوند. این مقاله به بررسی نقش و اهمیت پژوهشهای عملی در ارتقاء فرآیندهای تدریس و پرورش دانش آموزان پرداخته است. پژوهشهای عملی با توجه به ارتباط مستقیم با نیازهای روزمره و واقعی معلمان و دانش آموزان قادرند تغییرات ملموس و پایدار در محیط های آموزشی ایجاد کنند. در این راستا با استفاده از شیوه های مبتنی بر تحقیق و تجربیات، عینی، معلمان می توانند به شیوه های جدید تدریس دست یابند که نه تنها به ارتقاء کیفیت آموزشی منجر شود بلکه در فرآیندهای پرورشی نیز تاثیرگذار باشد. این تحقیق با بررسی انواع پژوهشهای عملی در مدارس و تحلیل نتایج آنها به شناسایی موانع و فرصت های موجود پرداخته است، همچنین پیشنهادات کاربردی برای بهبود شیوه های تدریس و تقویت فرهنگ پژوهش محور در مدارس ارائه شده است. هدف این مقاله ایجاد بستری برای تفکر تصمیم گیری های آگاهانه تر در زمینه بهبود شرایط آموزشی در ایران است.

کلیدواژه ها:

پژوهش عمل گرا ، تحول آموزشی ، شیوه های تدریس ، نوین ، بهبود فرآیندهای پرورشی ، فرهنگ پژوهش محور