اقدام پژوهی : چگونه توانستیم با اجرای طرح دوستی با قرآن انس با کلام وحی را در دانش آموزان کلاس دوم و سوم ابتدایی افزایش دهیم؟

در دوره ابتدایی فقدان انس عاطفی و انگیزه در کلاسهای قرآن به عنوان مسئله ای جدی شناسایی شد؛ زیرا غالب دانش آموزان تنها روخوانی-تکرار را تجربه می کردند و ارتباط معنوی با آیات برقرار نمی شد. برای رفع این کمبود، اقدام پژوهشی حاضر با پرسش اصلی چگونه می توان علاقه و انس دانش آموزان را با قرآن افزایش داد؟ و با هدف های ارتقای مشارکت فعال درک مفاهیم ساده قرآنی و به کارگیری روش های خلاقانه طراحی شد. در شواهد اولیه، مشاهدات، عینی، پرسشنامه ده گویه معتبر و مصاحبه با مدیر، معاون و مشاور مدرسه نشان داد که کلاس قرآن کم رمق و بی علاقه است. سپس دو مداخله کلیدی-کارگاه قصه و نمایش قرآنی و مسابقه «قرآن یاران «کوچک» در شش هفته اجرا گردید به طوری که ابزار چند حسی، فلش کارت و فایل صوتی، مشارکت خانواده در باشگاه قرآن و بازخورد مداوم همکاران نیز به عمل آمد. شواهد دوم با همان ابزار مقایسه شد و نشان داد مشارکت، فعال، شور و شوق عاطفی و پیگیری خارج از کلاس به طور محسوسی افزایش یافته است. مدیر، معاون و مشاور مدرسه این تحول را تایید کردند و خانواده ها گزارش دادند فرزندانشان در منزل نیز آیات و قصه ها را مرور می کنند. در نتیجه می توان گفت چه بود؟ بی انگیزگی و فقدان ارتباط عاطفی چه کردم؟ طراحی کارگاه و مسابقه با مشارکت مدرسه و خانواده و چه شد؟ افزایش چشمگیر انگیزه، مشارکت و انس واقعی دانش آموزان با قرآن

کلیدواژه ها:

انس با قرآن ، کارگاه قصه و نمایش ، مشارکت فعال ، دانش آموزان ، حمایت خانواده ، روش های خلاقانه