بررسی رابطه بین ظرفیتهای مدارس و نحوه اجرای سند تحول بنیادین

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین ظرفیتهای مدارس و نحوه اجرای سند تحول بنیادین آموزش و پرورش در ایران انجام شده است. سند تحول بنیادین به عنوان یکی از اسناد راهبردی نظام آموزشی ایران با هدف ایجاد تحول در ساختارها، فرآیندها و محتوای آموزشی تدوین شده و بر بهبود کیفیت، آموزش ارتقای شایستگیهای دانش آموزان و توسعه عدالت آموزشی تاکید دارد. با این حال، اجرای موفق این سند مستلزم وجود ظرفیتهای مناسب در مدارس است. در این مقاله با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و بررسی پیشینه تحقیقات مرتبط رابطه بین ظرفیتهای مدارس شامل) ظرفیتهای، فیزیکی، انسانی، مالی و مدیریتی و نحوه اجرای سند تحول بنیادین مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان میدهد که ظرفیتهای مدارس تاثیر معناداری بر اجرای موفق سند تحول بنیادین دارند. ظرفیتهای فیزیکی مانند) امکانات و تجهیزات، ظرفیتهای انسانی مانند) مهارتها و دانش معلمان و مدیران، ظرفیتهای مالی مانند) بودجه و منابع (مالی و ظرفیتهای مدیریتی مانند) سبکهای رهبری و مدیریت به عنوان عوامل کلیدی در اجرای موفق این سند شناسایی شدند. در پایان مدلی ارائه شده است که رابطه بین ظرفیتهای مدارس و ارکان سند تحول بنیادین را تبیین می کند. این مدل نشان میدهد که تقویت ظرفیتهای مدارس می تواند به بهبود کیفیت آموزش، ارتقای شایستگیهای دانش آموزان و توسعه عدالت آموزشی کمک کند. پیشنهاد میشود سیاست گذاران و مدیران آموزشی برای اجرای موفق سند تحول بنیادین به تقویت ظرفیتهای مدارس توجه ویژه ای داشته باشند. این تقویت شامل تامین امکانات و تجهیزات لازم، آموزش و توانمندسازی معلمان و مدیران، تامین منابع مالی کافی و استفاده از سبکهای رهبری مشارکتی و پاسخگو است. همچنین پیشنهاد میشود تحقیقات آینده به بررسی تاثیر عوامل فرهنگی و اجتماعی بر ظرفیتهای مدارس و اجرای سند تحول بنیادین بپردازند.

کلیدواژه ها:

سند تحول بنیادین ، ظرفیتهای مدارس ، اجرای سند تحول ، آموزش و پرورش ، ایران