اثربخشی برنامه های مداخلهای چند حسی بر بهبود نقص توجه در دانش آموزان با آسیب شنوایی

هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی برنامه های مداخله ای چندحسی بر بهبود نقص توجه در دانش آموزان دارای آسیب شنوایی بود. نقص توجه یکی از چالشهای شناختی رایج در میان کودکان با اختلالات شنوایی است که میتواند بر فرآیند یادگیری عملکرد تحصیلی و تعاملات اجتماعی آنان تاثیر منفی بگذارد. استفاده از رویکردهای آموزشی چندحسی، با تحریک همزمان حواس مختلف، یکی از روشهای نوین در توانبخشی و ارتقاء مهارتهای شناختی در کودکان با نیازهای ویژه محسوب میشود در این مطالعه نیمه تجربی ۳۰ دانش آموز با آسیب شنوایی و تشخیص اختلال نقص توجه از مدرسه سوم شعبان در شهر مشهد به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش طی ۸ هفته، جلسه ی آموزش چندحسی شامل تحریکات، بصری، لمسی حرکتی و بهره گیری از ظرفیت شنوایی باقی مانده شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد برای سنجش میزان توجه و تمرکز از مقیاسهای استاندارد ارزیابی نقص توجه در مراحل پیش آزمون پس آزمون استفاده شد. تحلیل داده ها با روش تحلیل کوواریانس (ANCOVA) نشان داد که برنامه ی مداخله ای چندحسی تاثیر معناداری در کاهش نشانه های نقص توجه در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل داشته است. یافته های این پژوهش نشان میدهد که طراحی و اجرای برنامه های چندحسی میتواند به عنوان رویکردی موثر در توانبخشی شناختی دانش آموزان با آسیب شنوایی مورد استفاده قرار گیرد و در بهبود عملکردهای توجهی نقش مثبتی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

آسیب شنوایی ، نقص توجه ، مداخله چندحسی ، توانبخشی ، شناختی ، دانش آموزان استثنایی