تحلیلی مفهومی بر پارادایم های نوظهور روان شناسی مثبت نگر نسل سوم در رشد و شکوفایی روانی

هدف پژوهش این مطالعه با هدف بررسی و تحلیل انتقادی گذار از روانشناسی مثبت نگر کلاسیک به پارادایم های نسل سوم در حوزه رشد و شکوفایی روانی انجام شد تا ظرفیتها چالشها و تحولات مفهومی این تحول را شناسایی و ارزیابی کند. روش تحقیق: پژوهش حاضر با استفاده از روش تحلیق انتقادی و مروری نظام مند بر ادبیات، موجود رویکردهای نسل سوم را از منظر نظری و کاربردی مورد بررسی قرار داد و پارادایمهای نوظهور، معناجویی ذهن آگاهی و شکوفایی در رنج را تحلیل کرد. یافته ها: نتایج نشان داد که گذار به پارادایم های نسل سوم دارای چهار مولفه کلیدی است تحلیل انتقادی رویکردهای نسل سوم که نقاط قوت آنها را در پذیرش پیچیدگی تجربه انسانی و کاستیهایشان را در توسعه ناکافی چارچوبهای نظری مشخص میکند؛ ظهور پارادایمهای نوین که محوریت معناجویی ذهن آگاهی و مفهوم شکوفایی در رنج را جایگزین تاکید صرف بر احساسات مثبت کرده اند؛ شناسایی ظرفیتها و چالشهای کاربردی که فرصتهای درمانی جدید ارائه میدهد اما با محدودیتهایی در اجرا همراه است؛ و تحولات مفهومی که جابه جایی از نگاه تک بعدی به رفاه به سمت درک جامع تر از رشد انسانی را نشان میدهد. نتیجه گیری پژوهش حاضر نشان میدهد که پارادایمهای نسل سوم نسبت به رویکردهای کلاسیک رویکردی متعادل تر و واقع بینانه تر به سلامت روان ارائه میدهند که ضمن حفظ تاکید بر رشد و شکوفایی، پذیرش رنج و استفاده از آن به عنوان فرصت تحول را نیز در نظر میگیرد هرچند نیاز به توسعه بیشتر در زمینه های نظری و کاربردی همچنان وجود دارد

کلیدواژه ها:

پارادایم های نوظهور ، روانشناسی مثبت نگر ، شکوفایی روانی