تاثیر آموزش داستان نویسی بر خلاقیت ادبی دانش آموزان

در عصر حاضر، یکی از مهمترین نیازهای نظامهای آموزشی پرورش تفکر خلاق و توانمندیهای ادبی در دانش آموزان است. در این میان آموزش داستان نویسی به عنوان روشی نوین و پویا می تواند نقشی تعیین کننده در ارتقای مهارتهای خلاقانه زبان آموزان ایفا کند. داستان نویسی نه تنها به تقویت تخیل و قدرت بیان فردی منجر می شود، بلکه موجب رشد تفکر انتقادی، خودبیانگری و بازآفرینی تجربه های ذهنی نیز می گردد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش هدفمند و ساختارمند داستان نویسی بر خلاقیت ادبی دانش آموزان دوره متوسطه انجام شده است. روش تحقیق از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه پژوهش شامل ۳۰ دانش آموز پایه هشتم بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه تحت آموزش داستان نویسی قرار گرفت و میزان خلاقیت ادبی آنان با استفاده از آزمون تفکر خلاق تورنس ارزیابی شد. نتایج تحلیل آماری داده ها نشان داد که آموزش داستان نویسی تاثیر معناداری بر افزایش مولفه های خلاقیت ادبی از جمله سیالی، ابتکار، انعطاف پذیری و بسط دارد. این یافته ها بیانگر آن است که طراحی و اجرای برنامه های آموزشی داستان محور می تواند به عنوان راهکاری موثر در ارتقای سطح مهارتهای زبانی و ادبی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد و در فرآیند یاددهی-یادگیری تحولی مثبت ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، ادبی ، آموزش داستان نویسی ، مهارت نوشتاری ، تفکر خلاق ، سیالی ، ذهنی ، دانش آموزان متوسطه ، آموزش ، ادبیات نوشتن ، خلاق ، توانمندسازی زبانی