بررسی تاثیر فعالیتهای صبحگاهی بر نشاط تحصیلی و کیفیت یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فعالیتهای صبحگاهی بر نشاط تحصیلی و کیفیت یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر جوانرود انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود که بر روی جامعه آماری متشکل از کلیه دانش آموزان پایه سوم تا ششم ابتدایی مدارس دولتی شهر جوانرود در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ انجام گرفت. از این جامعه ۶۰ دانش آموز (۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل) با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ هفته (هر روز به جز پنجشنبه ها) در برنامه فعالیتهای صبحگاهی شامل حرکات کششی و نرمشی (۸) دقیقه، بازیهای گروهی (۷) دقیقه و تمرینات تنفسی (۵ دقیقه) شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل برنامه عادی مدرسه را دنبال می کردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه استاندارد نشاط تحصیلی حسینیان (۱۳۹۸) با پایایی ۸۷/۰، پرسشنامه کیفیت یادگیری محمدی (۱۳۹۹) با پایایی ۸۹/۰ و آزمونهای پیشرفت تحصیلی معلم ساخته بود. دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و روشهای آماری شامل تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA)، آزمون t مستقل و وابسته و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تحلیل شدند. نتایج نشان داد فعالیتهای صبحگاهی تاثیر معناداری بر افزایش نشاط تحصیلی (P<۰.۰۰۱) و بهبود کیفیت یادگیری (P<۰.۰۰۱) داشته است. همچنین تحلیلهای تکمیلی حاکی از آن بود که این تاثیر در دانش آموزان پایه های بالاتر پنجم و ششم بیشتر از پایه های پایینتر سوم و چهارم بوده است. یافتههای کیفی حاصل از مصاحبه با معلمان و والدین نیز نشان دهنده بهبود مشارکت کلاسی و روابط اجتماعی دانش آموزان گروه آزمایش بود.

کلیدواژه ها:

فعالیتهای صبحگاهی ، نشاط تحصیلی ، کیفیت یادگیری