بررسی نقش علوم بین رشته ای در نوآوری آموزشی؛ زمینه های توسعه و موانع عملیاتی در نظام آموزشی

در سالهای اخیر نوآوری آموزشی به عنوان یکی از ضرورتهای استراتژیک در نظامهای آموزشی مطرح شده است. این مطالعه با رویکردی کتابخانه ای-مروری سیستماتیک به بررسی نقش علوم بین رشته ای در تسهیل نوآوری آموزشی شناسایی زمینه های توسعه و موانع عملیاتی موجود در نظام آموزشی ایران پرداخته است. دادههای تحقیق از طریق جست وجو در پایگاههای علمی داخلی و خارجی گردآوری و به روش مرور سیستماتیک تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که وجود دانش تلفیقی از حوزههای مختلف (مانند روانشناسی، مدیریت آموزشی فناوری اطلاعات و برنامه ریزی درسی نقش کلیدی در طراحی و اجرای موثر نوآوریهای آموزشی دارد. همچنین محیط یادگیری ،مثبت انطباق با الگوهای بین المللی و تقویت ذهنیت کارآفرینانه از جمله عوامل موثر در توسعه نوآوری آموزشی هستند. در مقابل، موانعی چون مقاومت در برابر تغییر نبود زیرساختهای لازم فقدان آموزشهای مناسب برای معلمان و عدم هماهنگی ساختارهای مدیریتی اجرای موثر نوآوریهای آموزشی را با چالش مواجه کرده است در نهایت غلبه بر این موانع و توسعه پایدار نوآوری آموزشی مستلزم یک رویکرد ،جامع مشارکتی و بین رشته ای است که در آن تمامی عوامل موثر در نظام آموزشی در تعامل با یکدیگر قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

نوآوری ، آموزشی ، علوم بین رشته ای ، نظام آموزشی ، توسعه موانع عملیاتی ، یادگیری مثبت