نقش نگرش به زندگی بر رضایت از زندگی زناشویی و تمایل به خودکشی در افراد افسرده

پژوهش حاضر با هدف نقش نگرش به زندگی بر رضایت از زندگی زناشویی و تمایل به خودکشی در افراد افسرده انجام شد. پژوهش حاضر از نوع تحقیقات همبستگی بود. جامعه آماری در پژوهش حاضر شامل کلیه افراد متاهل افسرده در شهر مشهد در بهار ۱۴۰۴ بود نمونه این پژوهش شامل ۲۰۰ نفر از افراد متاهل مراجعه کننده به کلینیکهای روانشناسی شهر مشهد بود. روش نمونه گیری در این پژوهش نمونه گیری هدفمند بود. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه های رضایت زناشویی اینریچ، پرسشنامه نگرش به زندگی ریکر (۱۹۹۲) و پرسشنامه افکار خودکشی بک (BSSI) استفاده شد پرسشنامهها بعد از جمع آوری با نرم افزار ps۲۱ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت در سطح استنباطی و جهت بررسی فرضیهها از آزمون تحلیل رگرسیون و پیرسون استفاده شد. نتایج نشان داد مولفه هدف زندگی به صورت مثبت و معناداری قادر به پیش بینی رضایت از زندگی زناشویی باشد (۰/۰۰۵، ۰/۲۷۸=). مولفه مسئولیت پذیری به صورت منفی و معناداری قادر به پیش بینی رضایت از زندگی زناشویی باشد (۰/۰۰۱، ۳۷۱ مولفه جستجوی هدف به صورت مثبت و معناداری قادر به پیش بینی رضایت از زندگی زناشویی باشد (۰/۰۰۱، ۳۶۳/B) همچنین مولفه هدف زندگی به صورت منفی و معناداری قادر به پیش بینی تمایل به خودکشی می باشد (۰/۰۰۵، ۰/۲۸۰ مولفه مسئولیت پذیری به صورت منفی و معناداری قادر به پیش بینی تمایل به خودکشی می باشد (۰۰۰۱ ۰۰۰ مولفه جستجوی هدف به صورت منفی و معناداری قادر به پیش بینی تمایل به خودکشی می باشد

کلیدواژه ها:

نگرش به زندگی ، رضایت از زندگی ، زناشویی ، تمایل به خودکشی