بررسی رابطه خلاقیت با انگیزش درونی و بیرونی و سرزندگی تحصیلی دانش آموزان دختر پایه ششم ناحیه یک استان کرمان

هدف این پژوهش بررسی رابطه خلاقیت با انگیزش درونی و بیرونی و سرزندگی تحصیلی دانش آموزان دختر پایه ششم ناحیه یک استان کرمان بود. روش تحقیق حاضر توصیفی از نوع همبستگی است و از نظر هدف جزء تحقیقات کاربردی می باشد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر پایه ششم ناحیه یک کرمان به تعداد ۹۵۴۷ نفر می باشد. با استفاده از جدول مورگان و روش نمونه گیری تصادفی ساده، تعداد ۳۶۹ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شده است. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه خلاقیت تورنس (۱۹۷۴)، پرسشنامه انگیزش هارتر (۱۹۸۱) و پرسشنامه سرزندگی تحصیلی مارتین و مارش (۲۰۰۶) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها نشان می دهد بین خلاقیت با انگیزش درونی و بیرونی و سرزندگی تحصیلی رابطه معنادار وجود دارد. ضریب همبستگی پیرسون بین دو متغیر خلاقیت و انگیزش درونی و بیرونی دانش آموزان برابر با مقدار ۰.۵۷۴ شده است و با توجه به سطح معناداری ۰.۰۰۰ می توان نتیجه گرفت که همبستگی معنی دار وجود دارد. لذا اینگونه استنباط می شود که با افزایش نمرات، خلاقیت نمرات انگیزش درونی و بیرونی دانش آموزان افزایش خواهد داشت. بعبارتی دیگر، خلاقیت موجب بهبود و افزایش انگیزش درونی و بیرونی دانش آموزان خواهد شد. همچنین ضریب همبستگی پیرسون بین دو متغیر خلاقیت و سرزندگی تحصیلی دانش آموزان برابر با مقدار ۰.۶۳۷ شده است و با توجه به سطح معناداری ۰.۰۰۰ می توان نتیجه گرفت که همبستگی معنیدار وجود دارد. لذا اینگونه استنباط می شود که با افزایش نمرات خلاقیت، نمرات سرزندگی تحصیلی دانش آموزان افزایش خواهد داشت. بعبارتی دیگر، خلاقیت موجب بهبود و افزایش سرزندگی تحصیلی دانش آموزان خواهد شد.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، انگیزش درونی و بیرونی ، سرزندگی تحصیلی