اقدام پژوهی: چگونه با استفاده از راهکارهای ( آموزش پروژه محور) دانش آموزانم را به درس شیمی علاقه مند سازم؟

هدف اصلی این اقدام پژوهی، شناسایی علل بی علاقگی دانش آموزان به درس شیمی و ارائه راهکارهای عملی جهت افزایش علاقه و مشارکت آنها در فرایند یادگیری است. پژوهش حاضر با تکیه بر روش های کیفی نظیر مشاهده مستقیم، مصاحبه نیمه ساخته با دانش آموزان و بررسی شواهد عینی، نشان داد که رویکردهای سنتی و عوامل مبتنی بر حفظیات، عدم ارتباط مطالب با زندگی واقعی، کمبود فرصت های آزمایشگاهی و غیرفعال بودن ساختار کلاس، از مهمترین عوامل کاهش علاقه دانش آموزان به مطالب شیمی محسوب می شوند. در ادامه، با طراحی و اجرای مجموعه ای از راهکارها شامل آموزش پروژه محور، استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی (نرم افزارهای شیمیار و بلندرهای دیجیتال)، طراحی فعالیت های عملی و آزمایشگاهی، افزایش کاربردی مرتبط با زندگی روزمره، الگوگیری از روش های خلاقانه و تعاملی و تغییر محتوای درس، موفق به افزایش میزان علاقه دانش آموزان در کلاس درس و بهبود روند یادگیری شدم. در پژوهش حاضر، با تاکید بر اهمیت استمرار روندهای فعال، تعاملی و جمعی تاکید می کند. این اقدام پژوهی نشان می دهد که تحول رویکردهای سنتی به روش های فعال، تعاملی و فناورانه، نقش مهمی در ارتقای انگیزه، یادگیری عمیق و موفقیت تحصیلی دانش آموزان در درس شیمی ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

علاقه مندی دانش آموزان ، درس شیمی ، آموزش پروژه محور ، مشارکت دانش آموزی ، آموزش تعاملی