مروری نظام مند بر نقش والدین در مدیریت زمان و کنترل تعادل بازی های دیجیتال و سنتی فرزندان: پیامدهای آموزشی، روان شناختی و اجتماعی

امروزه رشد روزافزون فناوری های دیجیتال و دسترسی آسان کودکان و نوجوانان به بازی های دیجیتال، اهمیت نقش والدین در مدیریت زمان و ایجاد تعادل میان بازی های دیجیتال و سنتی فرزندان را برجسته کرده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی نظام مند نقش والدین در کنترل و مدیریت فعالیت های بازی فرزندان و پیامدهای آموزشی، روان شناختی و اجتماعی آن ها است. این مطالعه مروری، با استفاده از منابع علمی داخلی و خارجی معتبر، اثرات مثبت و منفی بازی های دیجیتال و سنتی را تحلیل کرده و نقش والدین در بهبود رشد همه جانبه فرزندان را مورد بررسی قرار داده است.یافته های پژوهش نشان می دهند که استفاده بی رویه از بازی های دیجیتال می تواند پیامدهای منفی روان شناختی از جمله افزایش اضطراب و افسردگی، کاهش تعاملات اجتماعی و افت عملکرد تحصیلی را به دنبال داشته باشد، در حالی که بازی های سنتی و فعالیت های گروهی موجب تقویت مهارت های اجتماعی، همکاری، خلاقیت و رشد شناختی کودکان می شوند. مدیریت والدین از طریق نظارت فعال، تعیین محدودیت های زمانی، آموزش مهارت های زندگی و مشارکت در بازی ها، اثرات منفی بازی های دیجیتال را کاهش و اثرات مثبت بازی های سنتی و دیجیتال را افزایش می دهد.این پژوهش همچنین نشان می دهد که چالش هایی مانند کمبود آگاهی والدین، مشغله های کاری و جذابیت بالای بازی های دیجیتال می توانند مانع مدیریت موثر شوند، اما فرصت هایی مانند آموزش مهارت های زندگی والدین، استفاده هدفمند از بازی های دیجیتال و تشویق به فعالیت های گروهی و سنتی، زمینه ساز رشد متوازن و همه جانبه فرزندان هستند.نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که نقش والدین در مدیریت فعالیت های بازی فرزندان حیاتی است و راهکارهای عملی مانند آموزش، نظارت، تعیین چارچوب زمانی و مشارکت فعال والدین می توانند رشد آموزشی، روان شناختی و اجتماعی کودکان را بهبود بخشند و تعادل مطلوب میان بازی های دیجیتال و سنتی را فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

والدین ، مدیریت زمان ، بازی های دیجیتال ، بازی های سنتی ، پیامدهای آموزشی ، پیامدهای روان شناختی ، پیامدهای اجتماعی