نقش هوش هیجانی در ارتقای کیفیت یادگیری و سازگاری تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش هیجانی در ارتقای کیفیت یادگیری و سازگاری تحصیلی دانش آموزان انجام شد. روش تحقیق به صورت مرور نظام مند منابع علمی بود که با انتخاب و تحلیل مقالات مرتبط از میان مطالعات داخلی انجام گرفت. ابزار گردآوری داده ها، بررسی مستندات علمی معتبر و استخراج نتایج کلیدی از پژوهش های پیشین بود. یافته ها نشان داد هوش هیجانی از طریق مولفه هایی چون خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزش، همدلی و مهارت های اجتماعی به طور مثبت بر کیفیت یادگیری و سازگاری تحصیلی تاثیر می گذارد. همچنین، اثرگذاری این مهارت ها در حضور عوامل محیطی و فردی حامی، مانند تعامل موثر معلم-دانش آموز و حمایت خانواده، افزایش می یابد. مقایسه نتایج با سایر تحقیقات حاکی از همسویی نتایج در تاکید بر اهمیت ترکیب متوازن مولفه های هوش هیجانی و محیط یادگیری مثبت در ایجاد پیشرفت تحصیلی پایدار بود. نتیجه گیری کلی این پژوهش آن است که رشد هوش هیجانی نه تنها به بهبود توانایی های شناختی، بلکه به ارتقای سازگاری تحصیلی نیز منجر می شود و مدارس می توانند با برنامه ریزی آموزشی هدفمند و تربیت معلمان آگاه به ابعاد هیجانی، شرایط لازم برای توسعه همه جانبه دانش آموزان را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، کیفیت یادگیری ، سازگاری تحصیلی ، آموزش و پرورش ، مهارت های اجتماعی