پیشگیری و درمان شناختی چالش های هویتی انسان معاصر؛ براساس مبانی فلسفی حکمت متعالیه (با تاکید بر آثار علامه طباطبایی)

مساله مقاله حاضر، ارائه راهکار برای پیشگیری و درمان بی­هویتی در انسان معاصر است که براساس مبانی فلسفی حکمت متعالیه، با تاکید بر آثار علامه طباطبایی (ره) پیگیری می­نماید. براین اساس راهکارهای ارائه شونده در حیطه درمان و مشاوره فلسفی و یا به زبان قدیم طب روحانی است. روش مطالعه نیز عقلی-تحلیلی است یعنی به تحلیل سیستمی، گزاره­ای و مفهومی آراء علامه طباطبایی  می­پردازیم و براساس اصول و مبانی ذکر شده در آثار ایشان، به ارائه راهکارهایی نائل می­شویم. براساس یافته­های تحلیلی از آثار علامه، مبانی ذیل رفع کننده عوامل و عوارض بی­هویتی در انسان معاصر است که برخی دارای خاصیت پیشگیری و برخی درمانی است. از جمله: ۱) اصالت وجود، تشکیک وجود و حرکت جوهری ؛ ۲) امکان فقری؛ ۳) بسیط الحقیقه کل الاشیاء و لیس بشیء منها؛ ۴) اعتدال در ترسیم فضایل و رذایل؛ ۵) آموزه نظام احسن؛ ۶) امکان وقوعی و ذاتی؛ ۷) حاجت معلول به علت در بقا؛ ۸) غایتمندی جمیع مبادی فعل اختیاری؛ ۹) عنایت خداوند، علم و سایر صفات او؛ ۱۰) معنای زندگی، ۱۱) غایت انسان (سعادت و استکمال) و ... . این مبانی منجر به آگاهی فرد از  حقیقت خویش، سعادت و غایت و استکمال واقعی خویش گردد. همچنین سبب پیشگیری و درمان عوامل و عوارض ناشی از بی­هویتی است: از جمله غفلت، هدف نادرست، احتیاجات ساختگی، مشغولیت های بی هدف، احساس پوچی، فقر معنوی،  پیشگیری از عدم شکوفایی امیال فطری، احساس بی ملاکی، آرمان های طولانی مدت کاذب، فاقد برنامه بودن در حیات، بی مسئولیتی، اضطراب، یاس و تنبلی و... .

کلیدواژه ها:

بی هویتی ، هویت ، علامه طباطبایی ، مبانی حکمت متعالیه ، درمان فلسفی ، پیشگیری