الگوی ساختارگرایانه در طراحی آموزش مجازی در مدرسه

زمینه و هدف: امروزه برخورداری از آموزش در هر زمان و هر مکان از حقوق اولیه و اصلی انسان ها و عامل اصلی توسعه اقتصادی و اجتماعی به شمار می رود. هدف اصلی پژوهش حاضر الگوی ساختارگرایانه در طراحی آموزش مجازی در مدرسه است. روش: روش پژوهش حاضر تحقیق آمیخته از نوع طرح تئوری زمینه ای و مدل سازی معادلات ساختاری بود. به گونه ای که در بخش کیفی با روش تئوری زمینه ای ابتدا دلالت های تربیتی ساختارگرایانه در آموزش مجازی استخراج و مدل طراحی گردید و در بخش کمی با روش مدل معادلات ساختاری، تناسب مدل طراحی شده با داده های واقعی ارزیابی و سهم هرکدام از عوامل بررسی شد. جامعه آماری این مطالعه را متخصصان و دانشجویان تحصیلات تکمیلی(دکتری) برنامه ریزی آموزش مجازی در سالتحصیلی ۹۷-۹۶ تشکیل داده که از این جامعه آماری، نمونه ای به تعداد ۱۹۳ نفر(۱۳۲ زن، ۶۱ مرد) به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شد. برای سنجش متغیرهای مورد مطالعه از مصاحبه و پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. داده های پژوهش با روش های تحلیل عاملی اکتشافی، تاییدی(CFA) و ماتریس همبستگی مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. ساختار عاملی مقیاس دو وجهی ساختارگرایی و اموزش مجازی با استفاده از دو شیوه تحلیل عامل اکتشافی و تحلیل عامل تاییدی بررسی شد.یافته ها: یافته ها نشان داد که پرسشنامه از همسانی درونی قابل قبولی برخوردار است. نتایج تحلیل مولفه های اصلی با استفاده از چرخش واریماکس نه عامل را استخراج کرد. همچنین برای تعیین روایی عاملی از تحلیل عاملی تاییدی استفاده شد. همچنین نتایج نشان داد که بین عناصرساختارگرایانه با عناصر آموزش مجازی رابطه معناداری وجود دارد. نتیجه گیری: با استناد به نتایج بدست آمده می توان گفت که متخصصان و صاحب نظران حوزه آموزش در سطح تحصیلات تکمیلی و آموزش از مجازی و مدیران سازمان های آموزشی می توانند از این نتایج برای تعمیق یادگیری، ارتقاء بهره وری و بازدهی آموزشی استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

الگوی ساختارگرایانه ، آموزش مجازی ، مدرسه