باقلا گیاهی سازگار با اقلیم شمال کشور پس از برداشت برنج
محل انتشار: مجله شالیزار، دوره: 6، شماره: 1
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 153
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR-RFJ-6-1_004
تاریخ نمایه سازی: 21 شهریور 1404
چکیده مقاله:
اراضی شالیزاری در استان های شمالی کشور از جمله مناطق مستعد برای کشت دوم بعد از برنج در پاییز به شمار می روند. کشت دوم پس از برداشت برنج در شالیزارها، علاوه بر ایجاد اشتغال و افزایش درآمد کشاورزان، سبب تولید محصول زراعی زمستانه مهم در شش ماه دوم سال می شود. باقلا سومین محصول مهم از حبوبات فصل سرد است که در بیش از ۵۰ کشور تحت شرایط کشت دیم و آبی رشد می کند. کشت باقلا به عنوان یکی از قدیمی ترین گیاهان زراعی به دلایلی از جمله غنای پروتئینی، میل به خودکفایی در تولید، وجود تنوع در سامانه های زراعی و افزایش قیمت خوراک دام مورد توجه می باشد. این گیاه به عنوان دانه خشک، غلاف های سبز، خوراک دام و کود سبز در سرتاسر جهان تولید می شود. باقلا یکی از معدود گیاهانی است که می توان آن را در مناطق معتدل، ارتفاعات و تحت شرایط نسبتا خنک تحت عنوان محصول دوم کشت کرد. مصرف آب کم، ضرورت انتقال زمان کشت از تابستان به فصل پاییز به خاطر چالش های تغییر اقلیم، مناسب برای تناوب با برنج، بالا بودن درصد پروتئین نسبت به سایر محصولات، سازگاری کشت، دارا بودن سیستم ریشه ای گسترده و جلوگیری از فرسایش خاک و قابلیت استفاده برای انسان و دام باعث شده است که این گیاه قابلیت رقابتی بالایی نسبت به گیاهان رقیب داشته باشد. این گیاه، علوفه قابل توجهی (حدود ۲۰ تا ۴۰ تن در هکتار ماده سبز با پروتئین بالا) تولید می کند که از آن می توان به عنوان گیاه پوششی استفاده کرد. لذا با توجه به روند روبه رشد جمعیت کشور و عملکرد بالای گیاه باقلا و سودآوری اقتصادی آن، کشت آن در اراضی شالیزاری می تواند به عنوان یکی از منابع مهم غذایی جهت تامین امنیت غذایی مناسب و کارآمد باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد ربیعی
موسسه تحقیقات برنج کشور
مینا ابراهیمی
موسسه تحقیقات برنج کشور