مطالعه نظری کپسوله شدن داروی پروپوفول درون نانوحفره ی سیکلودکسترین ها با استفاده از محاسبات کوانتومی

با توجه به اهمیت موضوع دارورسانی، در این مطالعه از سیکلودکسترین ها به عنوان یک میزبان برای تشکیل کمپلکس میزبان-میهمان با داروی پروپوفول (داروی بیهوشی) استفاده شد. همچنین، به دلیل اهمیت پدیده جذب به عنوان اولین عامل در سیستم رهایش دارویی، این پارامتر برای سنجش کارایی سیکلودکسترین ها به عنوان حمل­ کننده ­های دارویی، مورد بررسی قرار گرفت. برای مطالعه تاثیر عواملی مانند اندازه حفره بر روی خواص ساختاری و الکترونی سیکلودکسترین­ ها و همچنین کمپلکس آنها با داروی پروپوفول، از محاسبات کوانتومی نیمه ­تجربی، هارتری-فاک و همچنین محاسبات به ­روش نظریه تابعی چگالی استفاده شد. مقادیر انرژی جذب داروی پروپوفول بر روی سیکلودکسترین­ های آلفا، بتا و گاما با روش DFT، ۶/۱۰۱-، ۷/۱۰۶- و ( kJ/mol)  ۷/۱۱۵-  می­ باشد. این مقادیر نشان می­ دهد که جذب دارو بر روی هر سه نوع سیکلودکسترین مطلوب و دارای پایداری است و بیشترین مقدار جذب بر روی گاما-سیکلودکسترین است که دارای اندازه حفره بزرگتری نسبت به دو نوع دیگر سیکلودکسترین می­ باشد. آنالیز محاسبات AIM  و NBO امکان تشکیل پیوند هیدروژنی را بین داروی پروپوفول و سیکلودکسترین­ ها نشان داد. پیوند هیدروژنی تشکیل شده بین داروی پروپوفول و گاما سیکلودکسترین قوی محسوب می­ شود. نتایج نشان داد که محاسبات DFT دقت بیشتری نسبت به محاسبات هارتری-فاک و نیمه ­تجربی دارند و از بین سه نوع سیکلودکسترین بررسی شده، گاما-سیکلودکسترین مناسب ترین میزبان برای داروی پروپوفول می باشد.

کلیدواژه ها:

هارتری فاک ، نظریه تابعی چگالی ، محاسبات کوانتومی نیمه تجربی ، کمپلکس میزبان-میهمان ، سیکلودکسترین ، پروپوفول