بررسی نیازهای آموزشی معلمان برای توانمندسازی در زمینه ی تدریس خلاقانه و نوآور

پژوهش حاضر با هدف تبیین ضرورت توانمندسازی معلمان در زمینه تدریس خلاقانه و نوآورانه و نیازهای آموزشی آنان در این زمینه انجام شد؛ زیرا خلاقیت در آموزش به عنوان یکی از مولفه های اصلی تحول در نظام آموزشی، نقشی اساسی در ارتقای کیفیت یادگیری، رشد شناختی و هیجانی دانش آموزان و افزایش رضایت شغلی معلمان ایفا می کند. این پژوهش از نوع توصیفی و کتابخانه ای است و تلاش می کند با مرور منابع علمی و تحلیل نظریات مرتبط، ابعاد گوناگون خلاقیت آموزشی، موانع موجود در مسیر تحقق آن و راهکارهای پیشنهادی برای ارتقای توان علمی و روان شناختی معلمان را بررسی کند. یافته های نظری و تحلیلی این تحقیق نشان داد که آموزش های سنتی و حافظه محور مانع بروز خلاقیت در فرایند یاددهی–یادگیری می شوند و توسعه نگرش نوآورانه در معلمان مستلزم بازنگری در برنامه های تربیت معلم و دوره های ضمن خدمت است. همچنین تاکید شد که حمایت نهادی، تشویق رفتارهای نوآورانه، تلفیق فناوری با آموزش و فراهم سازی فضای امن برای تجربه گری آموزشی می توانند زمینه بروز خلاقیت را تقویت کنند. بر همین اساس، هدف بنیادی این پژوهش، ارائه تصویری جامع از عوامل تسهیل کننده و بازدارنده خلاقیت در تدریس و طراحی راهکارهای علمی برای توانمندسازی معلمان می باشد. نتایج این تحقیق می تواند مبنایی نظری برای سیاست گذاری آموزشی و برنامه ریزی موثر در جهت تحقق آموزش خلاقانه و تحول پایدار در نظام آموزش کشور فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

تدریس ، خلاقیت ، تدریس نوآورانه ، توانمندسازی ، معلم