تاثیر ۱۲ هفته تمرین هوازی و مقاومتی بر مقادیر لپتین و رزیستین در زنان مبتلا به دیابت بارداری

زمینه و هدف: شیوع دیابت بارداری (GDM) در دهه های اخیر افزایش یافته است. دو هورمون مهم در این زمینه، رزیستین و لپتین، نقش اساسی در تنظیم متابولیسم و حساسیت به انسولین دارند. لذا هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر ۱۲ هفته تمرین هوازی و مقاومتی بر مقادیر این آدیپوکین ها در زنان مبتلا به دیابت بارداری بود. روش تحقیق: برای انجام پژوهش، از بین زنان باردار ۲۵ تا ۳۵ سال مبتلا به دیابت بارداری و سن بارداری ۱۳ تا ۱۴ هفته، ۲۸ نفر به طور داوطلبانه انتخاب شده و به طور تصادفی به دو گروه تجربی (۱۴ نفر) و کنترل (۱۴ نفر) تقسیم شدند. برنامه تمرین ترکیبی (هوازی و مقاومتی) در ۱۲ هفته، هر هفته سه جلسه تمرینی بود. ۲۴ ساعت قبل از شروع تمرینات و ۲۴ ساعت پس از انجام آخرین جلسه تمرین، اندازه گیری های لازم و آزمایشات خونی، انجام شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون آنووا با اندازه گیری های مکرر (repeated Measure ANOVA) استفاده شد. در تحقیق حاضر سطح معناداری ۰۵/۰p≤ در نظر گرفته شده و داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ تجزیه و تحلیل شد.نتایج: ۱۲ هفته تمرینات ترکیبی، سبب کاهش معنادار سطوح رزیستین (۰۰۱/۰= P)، لپتین (۰۰۱/۰ = P) و گلوکز سرم (۰۰۱/۰ = P) شد. نتیجه گیری: می توان گفت در اثر تمرینات ورزشی، به ویژه تمرینات ترکیبی، شاهد بهبود عوامل تاثیرگذار بر دیابت بارداری بوده و نتایج تحقیق حاضر نشان داد که زنان باردار دیابتی می توانند با تمرین ورزشی، از مزایای بسیاری، از جمله کاهش آدیپوکین های ترشح شده از بافت چربی بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

تمرین ورزشی ، رزیستین ، لپتین ، دیابت بارداری