دگردیسی تعامل هنری و سرگشتگی نهادی: ارائه الگوی داده‎‍بنیاد تعیین کننده های جامعه شناختی رابطه هنرمندان هنرهای تجسمی با مخاطبان در شهر اصفهان

این پژوهش، با هدف ارائه الگوی داده‎‍بنیاد تعیین‎‍کننده‎‍های جامعه‎‍شناختی ارتباطات هنرمندان هنرهای تجسمی با مخاطبان و با استفاده از رویکرد کیفی و روش نظریه زمینه‎‍ای به انجام رسیده است. مشارکت‎‍کنندگان پژوهش شامل کارشناسان در حوزه هنر بودند که با استفاده از شیوه نمونه‎‍گیری هدفمند- نظری، تعداد ۱۴ نفر از آنها به عنوان نمونه انتخاب شد. برای گردآوری داده‎‍ها از مصاحبه عمیق نیمه‎‍ساختاریافته و به منظور تجزیه وتحلیل داده‎‍ها، از سه شیوه‎‍ کدگذاری باز، محوری و گزینشی استفاده شده است. یافته‎‍های پژوهش بیانگر این است که عوامل تاثیرگذار بر رابطه هنرمند- مخاطب عبارت اند از: فهم تکه تکه شده از تعامل، شخصیت حرفه ای- اخلاقی و چرخش تکنولوژیک (شرایط علی)، ناکارآمدی نهادی و فساد نهادینه شده (شرایط زمینه ای)، اقتصاد هنر و دگردیسی مخاطب (شرایط مداخله گر). این عوامل و شرایط در وضعیت فعلی جامعه ایرانی، سبب تخریب نسبی رابطه هنرمند و مخاطب شده اند. برای رهایی از این وضعیت، مشارکت کنندگان این استراتژی ها را ارائه داده اند: تعامل همدلانه، مخاطب شناسی مداوم، بازسازی نهادی، فرهنگ سازی هنری و بازسازی اقتصاد هنر. در صورت تحقق این راهبردها، تعالی هنری-فکری، بازآفرینی ساحت فرهنگی هنر و بازآفرینی ساخت اجتماعی هنر (پیامدها) اتفاق خواهد افتاد. به طور کلی نتایج پژوهش، نشانگر تعامل و رابطه دوسویه هنرمند-مخاطب، هنر-جامعه بود.

کلیدواژه ها:

هنرهای تجسمی ، مخاطب ، ارتباطات انسانی ، جامعه‎‍شناسی هنر ، اصفهان