الگوی توسعه حرفه ای اساتید در دانشگاه آزاد اسلامی مبتنی بر تحلیل زمینه ای

هدف پژوهش حاضر بررسی وضع مموجود توسعه حرفه¬ای اساتید دانشگاه آزاد اسلامی است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با روش داده¬ بنیاد انجام گرفت. جامعه¬ی آماری شامل کلیه کارگزاران دخیل در توسعه حرفه¬ای اساتید دانشگاه آزاد اسلامی هستند که از طریق نمونه گیری هدفمند از نوع ملاک محور انتخاب شدند. داده¬ها از طریق مصاحبه¬ی نیمه ساختار یافته با هفده نفر از اساتید دانشگاه آزاد اسلامی نه نفر از مدیران گروه¬های آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی جمع آوری شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده¬ها از روش کدگذاری استفاده شد. برای تامین روایی و پایایی از معیارهای لینکن و کوبا استفاده شد. نتایج پژوهش نشان دهنده¬ی پانزده مفهوم محوری و پنج مقوله منتخب است که در قالب مدل پارادیمی شامل توسعه حرفه¬ای فرد گرا مبتنی بر توتالیتاریسم به عنوان پدیده مرکزی وضع موجود توسعه حرفه¬ای اساتید، چالش¬های توسعه حرفه¬ای (مشتمل بر مولفه¬هایی چون عدم همراهی عوامل توسعه حرفه¬ای، عملکرد سلیقه¬ای و کمیت¬گرایی در برنامه¬های توسعه حرفه¬ای)، رویه¬ها و فرآیندهای توسعه حرفه¬ای (مشتمل بر محورهایی چون مدیریت دانش استراتژیک، توجه به شایستگی¬های دانشی و ایجاد شبکه¬های تعاملی)، بسترهای شکل¬گیری وضع موجود (مشتمل بر محورهایی چون عوامل فراسازمانی، سازمانی و فردی) و پیامدهای وضع موجود ( مشتمل بر مولفه¬های پیامدهای فرهنگی، آموزشی و مدیریتی) مورد سازماندهی قرار گرفت.

کلیدواژه ها:

توسعه حرفه ای ، اساتید ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تحلیل زمینه ای