نقش رسانه ها در پیشگیری از رفتارهای پرخطر جنسی در جامعه؛ یک مطالعه کیفی

رفتارهای پرخطر جنسی دارای پیامدهای مختلفی بوده و خود نیز تحت تاثیر مولفه های گوناگونی قرار دارد. به همین دلیل، توجه صاحبنظران رشته های مختلف را به خود جلب کرده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش رسانه ها در پیشگیری از رفتارهای پرخطر جنسی در جامعه است. روش این پژوهش کیفی از نوع تحلیل محتوای کیفی، جامعه آماری شامل تمامی اساتید و خبرگان حوزه رسانه، روش نمونه گیری هدفمند و فن گلوله برفی، حجم نمونه بر اساس اصل اشباع نظری مشخص شد. تعداد نمونه پس از مصاحبه با ۱۶ نفر به کفایت نظری رسید. ابزار گردآوری اطلاعات، مصاحبه نیمه ساختاریافته و روش تجزیه و تحلیل داده ها از نوع تحلیل مضمون است. مطابق با نتایج پژوهش حاضر، از نظر شرکت کنندگان، نقش رسانه ها در پیشگیری از رفتارهای پرخطر جنسی در جامعه در ۱۰ مقوله پایه طبقه بندی شد که به ترتیب اولویت عبارتند از: ۱. آموزشی، ۲. اطلاع رسانی و آگاهی بخشی، ۳. جامعه پذیری، ۴. برجسته سازی، ۵. حساس سازی افکار عمومی نسبت به موضوع پیشگیری، ۶. نظارتی و مراقبتی، ۷. فرهنگ سازی و هنجارآفرینی، ۸.برنامه سازی، ۹. بازدارندگی و انگیزه زدایی (کنترل) و ۱۰. چارچوب سازی رفتارهای پرخطر جنسی و تولید معنا. در مجموع بنا بر ملاحظات نظری و یافته های پژوهش حاضر، رسانه ها نقش تاثیرگذار در جامعه به خصوص از منظر پیشگیری از آسیب های اجتماعی نظیر رفتارهای پرخطر جنسی دارند. لذا می توان از ظرفیت های آنها در پیشگیری از رفتارهای پرخطر جنسی در جامعه بهره برد.

کلیدواژه ها:

پیشگیری ، رفتارهای پرخطر جنسی ، رسانه های جمعی ، رسانه های اجتماعی