اثربخشی آموزش تعامل والدین-کودک بر مشکلات رفتاری و پرخاشگری کودکان دارای علائم ADHD

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش تعامل والدین-کودک بر مشکلات رفتاری و پرخاشگری کودکان دارای علائم بیش فعالی/ نقص توجه انجام گرفته است. پژوهش حاضر از نظر هدف از نوع کاربردی و از نظر ماهیت از نوع نیمه آزمایشی بود. جامعه آماری مادران مراجعه کننده به کلینیک های مشاوره بهزیستی شهرستان مرند در سال ۱۴۰۳ بود که دارای کودک با اختلال نارسایی توجه - بیش فعالی بوده اند که با توجه به استعلام تعداد آنها۵۰ نفر گزارش شد. نمونه آماری به صورت هدفمند و به تعداد ۳۰ نفر (۱۵ نفر گروه آزمایش، ۱۵ نفر گروه کنترل) انتخاب شد. به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه علائم مرضی کودکان CSI-۴، رابطه والد کودک پیانتا (۲۰۱۱)، پرخاشگری کودکان واحدی و همکاران (۱۳۸۷) استفاده شد. روایی پرسشنامه ها مورد تایید قرار گرفت و پایایی آنها نیز بر اساس آلفای کرونباخ، به ترتیب، ۷۴۶/۰، ۷۰۱/۰ و ۸۲۴/۰ محاسبه گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده ز آزمون کورایانس و تی زوجی با نرم افزار SPSS۲۲ انجام پذیرفت. یافته های حاصل از پژوهش نشان داد که آموزش تعامل والدین-کودک بر مشکلات رفتاری و پرخاشگری کودکان دارای علائم بیش فعالی/ نقص توجه اثربخش است. آموزش تعامل والدین-کودک بر پرخاشگری کلامی، پرخاشگری فیزیکی، تهاجمی، پرخاشگری رابطه ای و خشم تکانشی، کودکان دارای علائم بیش فعالی/ نقص توجه تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش تعامل والدین-کودک ، مشکلات رفتاری ، پرخاشگری کودکان ، بیش فعالی/ نقص توجه.