اثربخشی بازی درمانی با رویکرد شناختی-رفتاری و آموزش مهارت جرات ورزی بر کم رویی، اضطراب و انگیزه تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر بررسی اثربخشی بازی درمانی با رویکرد شناختی-رفتاری و آموزش مهارت جرات ورزی بر کم رویی، اضطراب و انگیزه تحصیلی دانش آموزان دختر پایه پنجم و ششم ناحیه ۱ شهر قزوین بود. روش پژوهش، آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه پنجم و ششم ناحیه ۱ شهر قزوین و از بین جامعه آماری ۸۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس با گمارش تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شدند و به طور تصادفی در ۴ گروه (۳ گروه آزمایشی و یک گروه گواه) جایگزین شدند. گروه ۱ بازی درمانی، گروه ۲ آموزش جرات ورزی، گروه ۳ بازی درمانی و جرات ورزی و گروه ۴ بدون مداخله بودند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های انگیزه تحصیلی هارتر، اضطراب اسپنس (نسخه کودک) و کم رویی استنفورد استفاده شد. در تجزیه وتحلیل داده ها، از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره در نرم افزار SPSS۲۲ استفاده شد. یافته ها نشان داد که هر دو روش بازی درمانی با رویکرد شناختی-رفتاری و آموزش مهارت جرات ورزی بر کم رویی، اضطراب و انگیزه تحصیلی دانش آموزان موثر بوده است و منجر به کاهش کم رویی و اضطراب و افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان شده است.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، انگیزه تحصیلی ، بازی درمانی ، جرات ورزی ، شناختی-رفتاری.