کاربرد تکنیک های بازی درمانی در درمان کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم

این پژوهش با هدف کاربرد تکنیک های بازی درمانی در درمان کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم انجام شد. پژوهش حاضر از نوع آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از جهت روش، نیمه آزمایشی و متشکل از دو گروه مقایسه همراه با جایگزینی تصادفی، پیش آزمون، پس آزمون (۸ جلسه بازی درمانی) بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم در شهر یزد بودند که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. حجم نمونه ۳۰ نفر در دو گروه ۱۵ نفر آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل بود. در این پژوهش جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS۲۲ و جهت بررسی فرضیه ها از آزمون تحلیل کواریانس استفاده شده است. نتایج نشان داد که بین گروه آزمایش و گروه کنترل از لحاظ سطح علائم های اختلال طیف تفاوت معنی داری وجود دارد. در واقع تکنیک های بازی درمانی با ضریب ۸۷/۳۷ تاثیر مثبت و معناداری بر کاهش علائم های اختلال طیف کودکان داش.. به طور کلی می توان نتیجه گرفت که تکنیک های بازی درمانی به عنوان روشی موثر و خلاقانه در درمان کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم به کار گرفته می شوند. این روش ها با بهره گیری از تعاملات طبیعی بازی، توانمندی های اجتماعی، ارتباطی و شناختی کودکان را تقویت کرده و به کاهش علائم رفتاری مرتبط با اوتیسم کمک می کنند. بازی درمانی باعث افزایش انگیزه کودک برای برقراری ارتباط، بهبود مهارت های همکاری و تقویت روابط عاطفی با والدین و درمانگر می شود. همچنین، این رویکرد، محیطی امن و حمایتی فراهم می کند که کودک می تواند در آن به رشد روانی و اجتماعی خود بپردازد. به طور کلی، تکنیک های بازی درمانی به عنوان یک ابزار مهم در برنامه های درمانی اختلال طیف اوتیسم شناخته شده و نتایج مثبت آن در بهبود کیفیت زندگی کودکان مبتلا به این اختلال تایید شده است.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، اختلال طیف اوتیسم ، کودکان