بررسی تغییرات تنش چسبندگی ناشی از خوردگی میلگرد های موجود در بتن ژئوپلیمری حاوی سبکدانه ی لیکا

در صنعت ساختمان بتن همواره به عنوان یکی از مصالح پر مصرف و کارآمد شناخته می شود، با توجه به چالش ها و مشکلات زیست محیطی که در تولید سیمان موجود در بتن های معمولی با آنها روبرو هستیم، امروزه پژوهشگران زیادی به تولید و بررسی بتن های بدون سیمان علاقه نشان داده اند. یکی از بتن های سبز که امروزه مورد توجه واقع شده است بتن ژئوپلیمری بوده که در این پژوهش آزمایشگاهی، خواص فیزیکی و مکانیکی بتن ژئوپلیمری بر پایه سرباره و فعال کننده های قلیایی مورد بررسی قرار گرفته است. با توجه به وجود شبکه آرماتور به عنوان تقویت کننده ی مقاومت کششی، بررسی تغییرات تنش چسبندگی بین بتن و میلگرد در بتن های ژئوپلیمری یکی از پارامترهای مهمی است که برای دستیابی به آن نمونه هایی از بتن حاوی میلگرد فولادی ساخته و تحت خوردگی تسریع شده قرار گرفته است. از طریق ازمایش بیرون کشیدگی میلگرد و روابط مرتبط با تنش چسبندگی، مقدار تنش چسبندگی در سه نوع پوشش بتن و دو نوع بتن در رده های مقاومتی متفاوت که تفاوت آنها در سنگدانه های درشت مورد استفاده بوده است بدست آمده و مورد بررسی قرار داده ایم. با توجه به اینکه خوردگی از طریق نفوذ رطوبت به بتن اتفاق می افتد، در نظر گرفتیم که در یک مدل از نمونه ها از بتن سبک ژئوپلیمری حاوی سبکدانه لیکا استفاده نماییم تا تاثیر نفوذپذیری قابل مشاهده باشد. نتیجه ی حاصل از آزمایشات نشان دهنده ی مقدار کمتر تنش چسبندگی در بتن های سبک به علت مقاومت فشاری کمتر بوده اما مقدار تغییرات و کاهش تنش چسبندگی در افزایش سن خوردگی بتن نیز در این نمونه ها به علت نفوذپذیری کم، کمتر از نمونه های فاقد لیکا بوده است.

کلیدواژه ها:

بتن ژئوپلیمری ، بتن سبز ، لیکا ، تنش چسبندگی ، خوردگی میلگرد