پاسخهای فیزیولوژیکی، بیوشیمیایی و آنتی اکسیدانی آگاستاکه (Agastache foeniculum) به کاربرد پروتئینهای هیدرولیز شده گیاهی تحت تنش خشکی

کمبود آب یکی از مهمترین تنشهای غیر زنده است که رشد نمو و تولید محصولات کشاورزی را در سراسر جهان بطور جدی محدود می کند. امروزه استفاده از محرک های زیستی در کشاورزی برای بهبود رشد و عملکرد گیاه تحت تنشهای غیر زیستی توجه زیادی را به خود جلب کرده است. بر همین مبنا به منظور بررسی تاثیر کاربرد پروتئینهای هیدرولیز شده گیاهی (۰، ۲ و ۴ میلیلیتر در لیتر) تحت شرایط تنش خشکی (۴۰، ۷۰ و ۱۰۰ درصد ظرفیت زراعی بر برخی شاخصهای فیزیولوژیکی و فیتوشیمیایی گیاه دارویی آگاستاکه (Agastache foeniculum) یک آزمایش گلدانی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. نتایج نشان داد که تنش خشکی باعث افزایش نشت یونی و محتوی مالون دی آلدئید در برگ ها میشود و در پاسخ به اثرات تنش اکسیداتیو ناشی از خشکی، میزان فنل و فلاونوئید کل و فعالیت آنتی اکسیدانی افزایش یافت. نتایج این تحقیق همچنین نشان داد که کاربرد پروتئینهای هیدرولیز شده گیاهی با افزایش محتوی فنل و فلاونوئید و فعالیت آنتی اکسیدانی کل باعث تعدیل اثرات تنش خشکی شد؛ به طوری که گیاهان تیمار شده با پروتئین از میزان نشت یونی و محتوی مالون دی آلدئید کمتری نسبت به گیاهان شاهد برخوردار بودند. در مجموع یافته های این تحقیق نشان داد که پروتئینهای هیدرولیز شده گیاهی میتواند برای کاهش آسیبهای اکسیداتیو و افزایش تحمل به تنش کم آبی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آگاستاکه ، تنش کم آبی ، تنش اکسیداتیو ، فعالیت آنتی اکسیدانی ، فنل کل