اثربخشی توانبخشی شناختی بر کارکردهای اجرایی دانش آموزان نارساخوان

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی توانبخشی شناختی بر کارکردهای اجرایی دانش آموزان نارساخوان بود. روش پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود. جامعه آماری این پژوهش دانش آموزان دختر و پسر ۸ تا ۱۲ سال مبتلا به نارساخوانی بودند که در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ برای دریافت خدمات به مراکز ناتوانی های یادگیری شهر بابل مراجعه کرده بودند. در انتها ۵۴ دانش آموزان به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در یک گروه آزمایش و یک گروه گواه قرار گرفتند. شرکت کنندگان گروه توانبخشی شناختی به صورت فردی در ۸ جلسه و هفته ای دو جلسه و به مدت ۴۵ دقیقه در هر جلسه تحت مداخله قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه کارکردهای اجرایی بریف (۲۰۰۰) بود. داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که توانبخشی شناختی بر کارکردهای اجرایی اثرگذار بوده. همچنین اندازه اثر توانبخشی شناختی بر کارکردهای اجرایی به ترتیب ۸۲/۰ بوده است (۰۰۱/۰>p). بنابراین در درمان دانش آموزان نارساخوان می توان از مداخله توانبخشی شناختی به عنوان رویکرد درمانی اثربخش استفاده کرد تا کارکردهای اجرایی را بهبود بخشید.

کلیدواژه ها:

توانبخشی شناختی ، کارکردهای اجرایی ، نارساخوانی