پرسشگری و مطالبه گری؛ عامل بازدارنده بحران هویت در بین دانش آموزان نوجوان

دانش آموز مولود تربیتی خانواده و مدرسه است و سن نوجوانی برای دانش آموز، حساس ترین دوران زندگی قلمداد می شود که نقش تربیتی را برای دانش آموز، خانواده و مدرسه با چالش مواجه می کند. در طی این سن، دانش آموز با بحران های جسمانی و روانی مختلفی روبه رو می شود. یکی از این بحران ها، بحران هویت (نظریه هویت اریک اریکسون) است. بحران هویت در دانش آموز نوجوان می تواند سازنده یا مخرب باشد که بستگی به شیوه رفتار دانش آموز، محیط خانواده و مدرسه دارد. یکی از علت شکل گیری بحران هویت در نوجوانان مسئله اعتماد به نفس است که چالش جدی را برای دانش آموز در پی دارد. اریکسون معتقد بود این دوره را بایستی دوره نقش آزمایی دانست و بی تردید آموزش در سطح فردی و اجتماعی بر هویت یابی می تواند موثر باشد، همان طور که ژان ژاک روسو معتقد به نقش تعلیم و تربیت در تربیت انسان ها بود. یکی از ویژگی های بارز نوجوانان در این سنین، پرسشگر بودن آن ها است. روش آموزشی معصومین (ع) به عنوان مربی در برخورد با مردم در اغلب موارد به صورت پرسش و پاسخ بوده و این به سبب اهمیت این روش در میزان اثرگذاری مطلوب برای متربی بوده است. بنابراین آموزش پرسش گری و مطالبه گری در بین دانش آموزان می تواند در هویت یابی آن ها به ویژه افزایش اعتماد به نفس، نقش ایفاء کند و نیز به عنوان موضوع مناظره های علمی دانش آموزی مطرح شود.

کلیدواژه ها:

دانش آموز ، بحران هویت ، اعتماد به نفس ، پرسش گری ، مطالبه گری.