ارزیابی تاثیر مدت زمان سایه اندازی ساختمان ها بر الگوهای تردد و رفتار عابرین و افزایش ماندگاری و حضورپذیری مردم در فصول مختلف سال به کمک شبیه سازی Testfit (مطالعه موردی: پیاده راه خیام جنوبی ارومیه)

این پژوهش به بررسی تاثیر مدت زمان سایه اندازی ساختمان ها بر الگوهای تردد عابرین پیاده و رفتار آن ها در پیاده راه خیام جنوبی ارومیه می پردازد. با توجه به اهمیت آسایش حرارتی در فضاهای باز شهری، ایجاد سایه به عنوان یکی از عوامل کلیدی در بهبود شرایط حرارتی و افزایش رضایت کاربران مورد توجه قرار گرفته است. روش تحقیق شامل مطالعات میدانی و شبیه سازی نرم افزاری با استفاده از ابزارهایی مانند TestFit بوده است. در این مطالعه، ابنیه ضلع غربی پیاده راه شبیه سازی و تاثیر افزایش ارتفاع ساختمان ها بر مدت زمان سایه اندازی و تابش نور خورشید در فصول مختلف ارزیابی شده است. نتایج شبیه سازی نشان می دهد که افزودن هر طبقه به ارتفاع ساختمان ها، مدت زمان سایه اندازی معبر را افزایش داده و زمان لازم برای رسیدن به سایه اندازی کامل در تابستان را تا یک ساعت کاهش می دهد. همچنین، فضاهایی که مدت زمان سایه اندازی بیشتری دارند، به دلیل دمای پایین تر و شرایط آسایشی بهتر، شاهد افزایش حضور عابرین و مدت زمان ماندگاری طولانی تر آن ها هستند. داده های میدانی حاکی از آن است که سایه اندازی مناسب نه تنها بر رفتار عابران تاثیرگذار است، بلکه به افزایش فعالیت های اجتماعی و اقتصادی در فضاهای شهری کمک می کند. در مقابل، نقاطی با تابش مستقیم نور خورشید کاهش تردد و خلوتی مغازه ها را نشان می دهند. بررسی های فصلی نیز نشان داد که ترکیب ساختمان هایی با ارتفاع های مختلف می تواند بهینه سازی سایه اندازی و تابش نور خورشید را در فصول مختلف فراهم کند. این ترکیب، مکان های مناسبی برای توقف و مکث در تابستان و بهره مندی از نور خورشید در زمستان ایجاد می کند. در نهایت، این پژوهش با ارائه پیشنهادهایی برای بهبود طراحی شهری پیاده راه ها، به ارتقای کیفیت فضاهای عمومی و تعاملات اجتماعی پرداخته است.

کلیدواژه ها:

سایه اندازی ، آسایش حرارتی ، الگوهای تردد ، رفتار عابرین پیاده ، حضورپذیری ، شبیه سازی TestFit