مدل سازی و بهینه سازی تاثیر میدان مغناطیسی روی بذر جعفری (Petroselinum crispum) به روش پاسخ سطح

در این تحقیق، مدل سازی و بهینه سازی رشد گیاهچه های مختلف بذر جعفری و شاخص های جوانه زنی آن مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور میدان مغناطیسی چهار قطبی آزمایشگاهی ساخته و آزمایش ها به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام شد. فاکتورهای شدت میدان مغناطیسی (۱۵۰، ۳۰۰ و ۴۵۰ میلی تسلا)، مدت زمان اعمال میدان بر روی بذرها (۳۰، ۶۰ و ۹۰ دقیقه)، و زمان کاشت (۰، ۷ و ۱۴ روز پس از اعمال میدان مغناطیسی) در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که میدان مغناطیسی بر طول ساقه چه، وزن تر ریشه چه و وزن تر ساقه چه، و مدت زمان اعمال میدان بر طول ریشه چه تاثیر معنی داری دارد. زمان کاشت و فاکتورهای دیگر تاثیر معنی داری بر طول ریشه چه و وزن تر ریشه چه داشت. زمان کاشت بلافاصله پس از اعمال میدان مغناطیسی طول ریشه را افزایش، ولی زمان کاشت پس از ۱۴روز همراه با مدت زمان اعمال میدان باعث افزایش طول ساقه چه، وزن تر ریشه چه و وزن تر ساقه چه شد. مدت زمان اعمال میدان ۳۰ دقیقه و شدت میدان مغناطیسی بین ۱۵۰ و ۳۰۰ میلی تسلا تاثیر معنی داری بر پارامترهای گیاهچه نداشت. با این حال شدت میدان های بالاتر از ۴۵۰ میلی تسلا و مدت زمان ۶۰ و ۹۰ دقیقه موثرتر بوده و منجر به افزایش طول ساقه چه، وزن تر ریشه چه، وزن تر ساقه چه، سرعت جوانه زنی، درصد جوانه زنی و میانگین زمان جوانه زنی شد. تحلیل و بهینه سازی به کمک روش سطح پاسخ نشان داد که شرایط مغناطیسی بهینه، با مقبولیت ۰.۶۸۲، در میدان مغناطیسی ۴۵۰ میلی ثانیه، مدت زمان اعمال ۶۰ دقیقه و پس از ۱۴ روز کاشت به دست آمد. به نظر می رسد که میدان های مغناطیسی بالاتر ماندگاری میدان مغناطیسی را افزایش داده و تاثیر معنی داری بر شاخص های رشد گیاهچه دارد.

کلیدواژه ها:

جعفری ، جوانه زنی ، ماندگاری ، مدل سازی ، میدان مغناطیسی