چگونه توانستیم مشکل کم رویی محمد در پایه دوم ابتدایی را حل کنیم؟!

مشکل کم رویی و انزواطلبی در دانش آموزان پایه های ابتدایی یکی از چالش های مهم روان شناختی و تربیتی محسوب می شود که می تواند بر تعاملات اجتماعی، انگیزه یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیر منفی بگذارد. هدف از این مطالعه مروری بررسی و تحلیل راهکارهای موثر در کاهش کم رویی دانش آموزان و ایجاد محیط یادگیری حمایت کننده بود. در این پژوهش، تجربیات و مشاهدات کلاس دوم ابتدایی، با تمرکز بر دانش آموزی به نام محمد که با مشکل کم رویی مواجه بود، بررسی شد. روش های استفاده شده شامل ایجاد فعالیت های گروهی هدفمند، تقویت مهارت های اجتماعی، تعامل مستمر معلم با دانش آموز، ارائه بازخورد مثبت و تشویق مشارکت فعال در کلاس بود. نتایج نشان داد که ترکیب این راهکارها توانست به تدریج اعتمادبه نفس محمد را افزایش دهد، مشارکت او در فعالیت های کلاسی را بهبود بخشد و رفتارهای کم رویانه او را کاهش دهد. این مطالعه نشان می دهد که بهره گیری از روش های فعال و حمایتی در محیط کلاس، نقش کلیدی در حل مشکلات روان شناختی و اجتماعی دانش آموزان دارد و می تواند الگویی عملی برای معلمان و مربیان تربیتی باشد.

کلیدواژه ها:

کم رویی ، مهارت های اجتماعی ، پایه دوم ابتدایی ، مشارکت کلاسی ، آموزش حمایتی ، اعتمادبه نفس ، راهکارهای تربیتی ، رفتار دانش آموز