نقش مدارس در تربیت دانش آموزان نسل زد و آلفا از آموزش سنتی تا یادگیری نوآورانه

نسل آلفا اولین نسلی است که افراد متولد شده در قرن بیست و یکم را در خود جای داده است. این مطالعه به تجزیه و تحلیل رفتار دانش آموزان نسل زد و آلفا و نقش مدراس در آموزش، تدریس، تربیت و بررسی چالش ها و راهکارها می پردازد. یافته های پژوهشی نشان می دهد که به متولدین ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ نسل آلفا گفته می شود، که در تمام حوزه های زندگی ازجمله: آموزش، یادگیری، تعاملات اجتماعی، رشد جسمی و هیجانی متفاوت با نسل های قبل از خود هستند و ارتباط نزدیکتری با تکنولوژی، رسانه ها و فناوری های نوظهور دارند. نظر به اینکه نسل Z و Alpha مخاطب اصلی تعلیم و تربیت اکنون و آینده ما هستند، شناخت ویژگی های این دو نسل برای بسامان کردن امر تعلیم و تربیت به ویژه در دوران کودکی حائز اهمیت است (آزادمنش و سادات خادمی، ۱۴۰۳). نسل Z به آموزش هایی که در آنها فرصت تعامل، مشارکت در بحث، کشف خلاقانه و پروژه محوری وجود داشته باشد گرایش دارد. در مقابل، نسل آلفا به واسطه رشد در محیطی هوشمند، انتظار دارد یادگیری برایش تجربه ای شخصی سازی شده، بازی محور، سریع، انعطافپذیر و چندرسانه ای باشد. شیوه یادگیری آنان بر پایه تجربه، آزمایش، مشاهده و تعامل با محیط های تعاملی دیجیتال بنا شده است. آنها به روش های سنتی آموزش، چندان پاسخ نمی دهند و اغلب در صورت نبود جذابیت، تمرکز یا انگیزه لازم را برای پیگیری مطالب آموزشی از دست می دهند. (شوکت یاری و همکاران، ۱۴۰۳).

کلیدواژه ها:

نسل Z و آلفا ، مدرسه ، یادگیری دانش آموزان ، عصر فناوری.