تحلیل تاثیر آموزش تعامل معلم و بازخورد سازنده مدرسه بر کاهش اضطراب اجتماعی

هدف این پژوهش تحلیل تاثیر آموزش تعامل معلم و بازخورد سازنده مدرسه بر کاهش اضطراب اجتماعی دانش آموزان بود. بر اساس اهمیت عوامل مدرسه ای در شکل گیری و کاهش مشکلات هیجانی، این مطالعه تلاش کرد تا ارتباط میان کیفیت تعاملات آموزشی و شیوه های بازخورد با شاخص های اجتماعی-عاطفی دانش آموزان را بررسی کند. پژوهش حاضر از نوع مروری با رویکرد کیفی و روش مرور نظام مند بود. جامعه پژوهش شامل مقالات علمی، گزارش ها و پایان نامه های مرتبط با موضوع بود که به صورت هدفمند انتخاب شدند. جستجو در پایگاه های معتبر فارسی انجام و داده ها با روش تحلیل محتوای کیفی و رویکرد استقرایی بررسی گردید. یافته ها نشان داد تعامل مثبت و حمایت گرانه معلم، بازخورد سازنده مدرسه و هم افزایی این دو عامل، به شکل معناداری موجب کاهش علائم اضطراب اجتماعی، ارتقای خودکارآمدی اجتماعی، بهبود روابط همسالان و افزایش احساس امنیت روانی دانش آموزان گردید. همچنین، سبک های مدیریتی مشارکتی و وجود حمایت اجتماعی مدرسه ای، نقش تقویت کننده در این روند داشتند. نتیجه گیری کلی این است که توسعه مهارت های ارتباطی معلمان، ایجاد نظام بازخورد موثر و به کارگیری سبک های مدیریت حمایتی در مدارس، می تواند رویکردی پایدار و چندبعدی برای پیشگیری و کاهش اضطراب اجتماعی دانش آموزان فراهم کند.

کلیدواژه ها:

تعامل معلم ، بازخورد سازنده ، اضطراب اجتماعی ، حمایت اجتماعی مدرسه ، مدیریت آموزشی