استفاده از الیسیتورهای مختلف زنده و غیر زنده در کشت سوسپانسیون سلول فندق جهت بررسی تغییرات در بیان یکی از ژنهای کلیدی در مسیر بیوسنتز تاکسول، ۳- N-Debenzoyl-۲-Deoxytaxoln-Benzoyltransferase (DBTNBT)

چکیده فارسیمقدمه:پاکلیتاکسل (تاکسول) که داروی طبیعی موثر شیمی درمانی است، برای درمان طیف وسیعی از سرطان ها استفاده می شود. از نظر تاریخی، سرخدار (Taxus spp.) منبع اصلی تاکسول بوده است. در حال حاضر، فندق (Corylus avellana L.) را می توان به عنوان یک منبع ارزان و در دسترس برای تهیه تاکسول دانست. این مطالعه اثرات احتمالی الیسیتورهای مختلف را بر سطوح بیان ژن DBTNBT (۳-N-debenzoyl-۲-deoxytaxolN-benzoyltransferase) در کشت های سوسپانسیون سلولی فندق بررسی کرد. ژن DBTNBT یک ژن کلیدی درگیر در مسیر بیوسنتز تاکسول است. مواد و روشها:کشت سوسپانسیون سلولی فندق در MS مایع همراه با ۲ میلیگرم در لیتر ۲,۴-D و ۲/۰ میلیگرم در لیتر BAP انجام شد. کشت های سلولی فندق با عصاره قارچی Cheatomium globosum در غلظت های ۲۵، ۵۰ و ۱۰۰ میلیگرم در لیتر ، متیل جاسمونات (MeJA) (۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ میکرولیتر) و نیترات نقره (۰، ۱۵ و ۳۰ میلیگرم در لیتر) تیمار شدند. نتایج:نتایج حاکی از اثرات مثبت الیسیتورها بر بیان ژن DBTNBT بود. به طوری که بالاترین سطح بیان ژن DBTNBT در کشت سوسپانسیون سلولی فندق تیمار شده با عصاره قارچی C. globosum در غلظت ۵۰ میلیگرم در لیتر مشاهده شد و سطح بیان ژن DBTNBT در این غلظت ۷۵/۴ برابر نسبت به شاهد افزایش یافت. به طور مشابه، در کشت سوسپانسیون سلولی فندق با متیل جاسمونات، بیان ژن DBTNBT در غلظت ۲۰۰ میکرولیتر ۶/۱۷ برابر در مقایسه با نمونه های شاهد افزایش یافت. علاوه بر این، هنگامی که غلظت AgNO۳ دو برابر گردید و به ۳۰ میلی گرم در لیتر رسید، میزان بیان ژن ۱۴ برابر نسبت به تیمار شاهد افزایش یافت.نتیجه گیری:یافته های این مطالعه نشان می دهد بالاترین میزان بیان ژن DBTNBT مربوط به تیمار MeJA است، با وجود اینکه تمام تیمارهای بکار رفته قادر به افزایش موفقیت آمیز بیان ژن DBTNBT در کشت سوسپانسیون سلولی فندق بودند.

کلیدواژه ها:

Corylus avellana ، پاکلیتاکسول ، تغییرات بیان ژن ، QRT-PCR