کاربردهای دارویی نوین پلیمرهای یودرژیت (Eudragit) در فناوری های Hot Melt Extrusion و چاپ سه بعدی

هدف: محیط تولید دارو به طور فزاینده ای روش های پیشرفته ای همچون اکستروژن ذوبی داغ (HME) و چاپ سه بعدی (۳D) را برای گسترش سامانه های دارورسانی شخصی سازی شده، کارآمد و مقیاس پذیر به کار می گیرد. هر دو فناوری به شدت بر ماده جانبی یودرژیت (EUD) متکی اند که خانواده گسترده ای از پلیمرهای متاکریلاتی را دربر می گیرد. این مقاله مروری با هدف ارائه گزارشی جامع از کاربرد پلیمرهای EUD در HME و چاپ سه بعدی، با تمرکز بر نقش آن ها در سامانه های کنترل شده دارورسانی از نوع پایدار، فوری و هدفمند انجام شد.مواد و روش ها: در این مقاله مروری، استفاده از گریدهای مختلف EUD نظیر EPO، RL، RS، L۱۰۰، S۱۰۰ و L۱۰۰-۵۵ در طراحی فرمولاسیون، بهینه سازی فرآیند و سازوکارهای رهایش دارو بررسی شد. بحث شامل ارزیابی راهبردهای فرمولاسیون، شرایط فرآیندی و پایداری پس از فرآیند است. نوآوری های اخیر، شامل سامانه های هوشمند و عملکردی مبتنی بر EUD با ویژگی های mucoadhesive، هدف گیری اختصاصی کولون و خصوصیات درمان-تشخیصی (theranostic)، نیز مورد توجه قرار گرفتند. همچنین ویژگی های مکانیکی و سازگاری دارو-پلیمر به عنوان عوامل تعیین کننده حیاتی موفقیت در فرمولاسیون تحلیل شدند. نتایج: پلیمرهای EUD نشان داده اند که از طیف وسیعی از پلتفرم ها و اشکال دارورسانی پشتیبانی می کنند و قابلیت انعطاف پذیری و انطباق پذیری بالایی در فرآیندهای داروسازی دارند. مطالعات موردی و پیشرفت های اخیر بیانگر توانایی EUD در فراهم سازی مکانیزم های رهایش کنترل شده هستند، در حالی که به نیازهای درمانی خاص نیز پاسخ می دهند. عملکرد هوشمند پلیمرهای EUD ظرفیت آن ها را برای ایجاد ویژگی هایی همچون mucoadhesive، رهایش اختصاصی در محل و کاربردهای تشخیصی گسترش داده است. با این حال، چالش هایی همچون تخریب حرارتی طی فرآیند، ناسازگاری یا امتزاج ناکافی بین دارو و پلیمر و حساسیت به رطوبت همچنان باقی است. این محدودیت ها چالش های مهمی در فرمولاسیون ایجاد می کنند که باید از طریق راه حل های اختصاصی فرایند و فرمولاسیون مدیریت شوند.نتیجه گیری: این مطالعه مروری بر نقش محوری پلیمرهای EUD در تولیدات دارویی نسل آینده، به ویژه در زمینه HME و ساخت افزایشی (چاپ سه بعدی)، تاکید می کند. اگرچه این پلیمرها نویدبخش توسعه سامانه های نوین دارورسانی هستند، اما چالش های فنی همچون ناسازگاری دارو-پلیمر، خطر تخریب حرارتی و حفظ یکپارچگی پس از فرآیند همچنان پابرجاست. رفع این مسائل برای بهره برداری کامل از پتانسیل پلیمرهای EUD در توسعه داروهای آینده ضروری است. با ادغام مطالعات موردی، راهبردهای فرمولاسیون و درک مکانیزمی، این مرور منبع ارزشمندی برای پژوهشگران و فرمولاتورها به شمار می رود تا بتوانند از قابلیت انطباق پذیری EUD در کاربردهای دارویی نوین بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

اکستروژن ذوبی داغ (HME) ، پلیمرهای یودرژیت (EUD) ، چاپ سه بعدی ، رهایش کنترل شده دارو ، کوپلیمرهای متاکریلات