بررسی پتانسیل داروهای ضد آلزایمر بر مهار فیبریلاسیون آمیلوئیدی انسولین با بهره گیری از روش داکینگ مولکولی

این مطالعه به بررسی توان بازدارندگی داروهای تاییدشده برای درمان آلزایمر توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) در مهار فرآیند فیبریلاسیون آمیلوئیدی انسولین با استفاده از روش داکینگ کور مولکولی می پردازد. در این راستا، ساختار کریستالوگرافی انسولین انسانی با شناسه (PDB: ۳I۳Z) و هفده ترکیب دارویی شناخته شده ضد آلزایمر استخراج و برای شبیه سازی های داکینگ با نرم افزار QuickVina-W آماده سازی شدند. تعاملات کلیدی بین لیگاند و پروتئین با استفاده از نرم افزار LigPlot+ مورد تجزیه وتحلیل دقیق قرار گرفت. نتایج نشان داد که چندین ترکیب، به ویژه  Aleplasinin،  Tideglusibو Risperidone، دارای میل اتصال بالایی به بقایای کلیدی موثر در فیبریلاسیون از جمله Val۱۲(B)، Glu۱۳(B)، Tyr۱۶(B)  و Phe۲۴(B) بودند. این داروها انرژی اتصال پایین از خود نشان دادند که بیانگر توان بالقوه آن ها در جلوگیری از تشکیل فیبریل انسولین است. یافته های این پژوهش می تواند زمینه ساز توسعه داروهای ترکیبی موثر برای درمان همزمان بیماری های مزمن متابولیک و نورودژنراتیو نظیر دیابت نوع ۲ و آلزایمر باشد. انجام مطالعات آزمایشگاهی و درون بدنی برای تایید نتایج محاسباتی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

فیبریلاسیون آمیلوئیدی انسولین ، داروهای ضد آلزایمر ، داکینگ مولکولی ، مهار آمیلوئید