بررسی اثرات بیولوژیکی مخاط اپیدرمی گربه ماهی خلیج فارس

مقاومت آنتی بیوتیکی به دلیل استفاده مکرر و اغلب بی رویهی آن‎ها در حال افزایش است. این مشکل نیاز به جستجوی آنتی بیوتیک های جدید، ایمن تر و موثرتر را تشدید کرده است. اکوسیستم و ارگانیسم های دریایی منبع ترکیبات زیستی بسیاری هستند که در مطالعات اخیر مورد توجه محقیق قرار گرفته است. لایه مخاطی روی سطح ماهی از چندین عامل ضدمیکروبی تشکیل شده است که اولین خط دفاعی را در برابر عوامل بیماری زای مهاجم فراهم می کند. این مطالعه با هدف بررسی اثرات بیولوژیکی مخاط اپیدرمی گربه ماهی خلیج فارس انجام شد. پس از جمع آوری گربه ماهی(Arius dussumieri) از سواحل شهر بوشهر و استخراج مخاط اپیدرمی ماهی، آزمون های تعیین حساسیت باکتریایی بر روی انواعی از باکتری های بالینی و استاندارد به روش انتشار دیسک صورت گرفت. همچنین اثر پروتئازی و همولیزکنندگی مخاط اپیدرمی مورد آزمون قرار گرفت. نتایج نشان داد که از بین باکتری های گرم مثبت تنها باکتری (S.aureus ۶۵۳۹) نسبت به مخاط گربه هاله عدم رشد ماهی نشان داد. همچنین هاله ی عدم رشد تنها در سه باکتری گرم منفی Serratia marcescens, Vibrio cholerae, and Salmonella sp. رویت شد. از سوی دیگر باکتری ها در مجاورت مخاط گربه ماهی قادر به تشکیل بیوفیلم ( با روش کریستال ویوله) ضعیف بودند. در این مطالعه مخاط اپیدرمی گربه ماهی فاقد خاصیت پروتئازی و همولیزکنندگی بود. این مطالعه نشان داد که مخاط گربه ماهی می تواند از رشد برخی باکتری ها بکاهد و در کاهش قدرت تولید بیوفیلم توسط باکتری‎ها موثر است. به نظر میرسد استفاده از مخاط پوست گربه ماهی در کنار آنتیبیوتیک‎های صنعتی می تواند در افزایش تاثیرگذاری این آنتیبیوتیک‎ها موثر باشد. ارزیابی این ترکیب جهت تاثیر بر سویه‎های باکتریایی و قارچی بیماریزای آبزیان توصیه می‎شود و می تواند به عنوان منبع ترکیبات ضد میکروبی طبیعی جهت بررسی های بیشتر انتخاب گردد

کلیدواژه ها:

مخاط اپیدرم ، گربه ماهی ، (Arius dussumieri ، ضدمیکروبی ، بیوفیلم ، پروتئاز ، همولیز