تاثیر خشکسالی و تغییرات پوشش گیاهی بر سیل خیزی حوضه آبخیز بندان

در این مطالعه، سیل خیزی حوضه آبخیز بندان در اثر خشک سالی و تغییر پوشش گیاهی ارزیابی گردید. نوسانات بارندگی سالانه و دوره های خشک سالی با استفاده از شاخص درصد نرمال تعیین شدند. ویژگی های فیزیوگرافی حوزه آبخیز، مانند گرادیان، از DEM با وضوح ۳۰ متر با استفاده از نرم افزار ArcGIS ۹.۳ استخراج شدند. نقشه گروه هیدرولوژیکی خاک با استفاده از همپوشانی نقشه های خاک، زمین شناسی و گرادیان ایجاد شد. شاخص پوشش گیاهی (NDVI) از تصاویر ETM+ و TM لندست در بهار ۱۹۹۰، ۲۰۰۶ و ۲۰۰۹ با استفاده از نرم افزار ENVI ۴.۷ به دست آمد و با ضریب ۰.۱ طبقه بندی شد. نقشه کاربری اراضی با استفاده از تصاویر ماهواره ای ایجاد شد و برای استخراج نقشه نهایی CN (در سه دوره) با استفاده از تحلیل برهم نهی با گروه های هیدرولوژیکی و نقشه های NDVI استفاده شد. نتایج نشان می دهد که میانگین وزنی CN از ۶۹.۸ در سال ۱۹۹۰ به ۷۳.۹ و ۷۱.۷ به ترتیب در سال های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۹ تغییر کرده است. این نشان می دهد که خشک سالی یک نگرانی عمده است و خطر سیل در منطقه را در آینده افزایش می دهد.

کلیدواژه ها:

خشکسالی ، شاخص تفاضل نرمال پوشش ، شماره منحنی ، حوضه آبخیز بندان