مرور مطالعات حوزه اثربخشی آموزش همدلی بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان ابتدایی (مرور سیستماتیک)

هدف این مقاله مرور سیستماتیک مطالعات انجام شده در زمینه تاثیر آموزش همدلی بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان ابتدایی است. همدلی به عنوان یکی از مهارت های بنیادین اجتماعی، نقش مهمی در شکل گیری روابط مثبت، کاهش تعارضات و ارتقای تعاملات میان فردی دارد. این پژوهش با بررسی ۱۸ مطالعه معتبر، به تحلیل روش های آموزشی، ابزارهای سنجش و نتایج حاصل از اجرای برنامه های همدلی محور پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که آموزش همدلی تاثیر معناداری بر بهبود سازگاری اجتماعی دارد و می تواند به عنوان یک راهکار موثر در برنامه های تربیتی مدارس مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

همدلی ، سازگاری اجتماعی ، مهارت های اجتماعی ، مهارت های زندگی