افزایش دقت پیشبینی سریهای زمانی دمای خاک در اعماق مختلف با استفاده از آنالیز طیفی و مدلهای باکس-جنکینز
محل انتشار: مجله تحقیقات آب و خاک ایران، دوره: 56، شماره: 5
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 109
فایل این مقاله در 26 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJSWR-56-5_004
تاریخ نمایه سازی: 11 شهریور 1404
چکیده مقاله:
دمای خاک، یک پارامتر دینامیکی مهم است که پیش بینی آن نقش مهمی را در فرآیندهای هیدرولوژیکی در سطح خاک ایفا میکند. در این مطالعه، با هدف بهبود پیش بینی رفتار حرارتی لایههای خاک در اعماق مختلف، از ترکیب تحلیل طیفی و مدل های سری زمانی باکس-جنکینز استفاده شده است. دو سناریوی اصلی برای مدل سازی در نظر گرفته شد: سناریوی اول با تکیه بر داده های دمای خاک، و سناریوی دوم با در نظر گرفتن متغیرهای هواشناسی به عنوان ورودی های کمکی. عملکرد مدل ها با معیارهای MAE، RMSE، R۲ و AIC ارزیابی گردید. پس از انجام آزمونهای مختلف مولفههای قطعی در سری زمانی شناسایی و با کمک پارامترهای آماری مختلف شدت این مولفهها مورد ارزیابی قرار گرفت. تحلیل پارامترهای آماری نشان داد که فصلی بودن نقش مهمتری نسبت به روند در سریهای زمانی دمای خاک دارد. مدل های توسعه یافته نشان دادند که ترکیب تحلیل طیفی با ساختارهای ARMA و ARIMA به طور موثری دقت پیش بینی دمای خاک را افزایش می دهد. در عمق ۱۰۰ سانتی متری، این روش با ضریب تعیین ۹۷۵/۰، خطای پایین (MAE=۰.۸۳) و (RMSE=۱.۰۶) و پیچیدگی کمتر (AIC= -۲۲۱.۳۸) نسبت به مدل های چندمتغیره، عملکرد بهتری را ارائه کرد. همچنین، گرچه در برخی سناریوها افزودن متغیرهای هواشناسی مانند تبخیر و تعرق، سرعت باد و تابش خورشیدی موجب بهبود در نتایج شد، اما مدل های تک متغیره مبتنی بر داده های دمای خاک عملکرد پایدارتری ارائه دادند. در نهایت، این مطالعه نشان داد که ترکیب روش های طیفی با مدل های سری زمانی، روشی موثر و قابل اعتماد برای پیش بینی دمای خاک در اعماق مختلف است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فرشته نورمحمدی ده بالایی
گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران، دانشکدگان فنی ، دانشگاه تهران، تهران، ایران
عباس سلیمان پور
گروه مهندسی کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
سید تقی امید نائینی
گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران، دانشکدگان فنی دانشگاه تهران. تهران. ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :