الویت بندی شیوه های اثربخش انتقال سوخت در زنجیره تامین (مطالعه موردی: شرکت ملی پخش فراوردههای نفتی )

پژوهش حاضر باهدف بررسی اولویت بندی شیوه های اثربخش انتقال سوخت در زنجیره تامین شرکت فراورده های نفتی استان قزوین در سال ۱۴۰۲ انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل اساتید وپژوهشگران متخصص در حوزه حمل ونقل شرکت نفت بود. نمونه گیری به صورت گلوله برفی وهدفمند صورت گرفت وپرسشنامه ها در دو مرحله دلفی وسلسله مراتبی جمع آوری شدند. در نهایت، در مرحله دلفی ۲۰ پرسشنامه ودر مرحله سلسله مراتبی ۷ پرسشنامه معتبر به دست آمد. روایی و پایایی پرسشنامه ها با استفاده از نظر خبرگان وضرایب آلفای کرونباخ وناسازگاری تایید شد. برای بررسی اهداف پژوهش از روش سلسله مراتبی ومقایسات زوجی استفاده شد. نتایج نشان داد که در حمل ونقل مخزن دار راه آهن، مولفه "تاب آور" بالاترین وزن واهمیت را داشت؛ در حمل ونقل نفتکش های جاده پیما، مولفه "چابک" و درحمل و نقل خطوط لوله، مولفه "ناب" دارای بالاترین وزن واهمیت بودند. نتیجه: براساس نتایج به دست آمده، شیوه حمل و نقل مخزن دار راه آهن با مولفه تاب آوری، حمل ونقل نفت کشهای جاده پیما با مولفه چابکی، وحمل ونقل خطوط لوله با مولفه نابی، به ترتیب، بیشترین اهمیت واولویت را در زنجیره تامین سوخت شرکت فراورده های نفتی استان قزوین دارند. این یافته ها می توانند به بهبود تصمیم گیری ها وافزایش کارایی در حمل ونقل سوخت کمک کنند.

کلیدواژه ها:

انتقال سوخت ، زنجیره تامین ، الوی تبندی ، مقایسات زوجی