تحلیل نقش خط مشی گذاری در بهبود مدیریت استراتژیک (مطالعه موردی وزارت معادن و پترولیم افغانستان)

خط مشی گذاری به عنوان یکی از شاخه های نوین مدیریت، به ویژه پس از جنگ جهانی دوم، جایگاه ویژه ای در هدایت نظام های حکمرانی و تصمیم سازی های کلان یافته است. دولت ها با ایفای نقش راهبردی در این عرصه، می توانند از طریق تدوین و اجرای خط مشی های موثر، بر تخصیص بهینه منابع، بهبود تصمیم گیری سازمانی و تحقق اهداف توسعه ای تاثیرگذار باشند. این پژوهش با هدف بررسی نقش خط مشی گذاری در ارتقای مدیریت استراتژیک در وزارت معادن و پترولیم افغانستان انجام شده است. سوال اصلی تحقیق آن است که خط مشی گذاری چه تاثیری بر بهبود مدیریت استراتژیک در وزارت معادن و پترولیم افغانستان دارد؟ برای جواب این سوال از روش تحقیق کمی و کیفی و برای گردآوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته، پیمایش میدانی و تحلیل اسناد مرتبط استفاده شده است. جامعه آماری شامل کارکنان وزارت معادن و پترولیم است و نمونه ای ۱۰۰ نفری به روش تصادفی طبقه ای انتخاب گردید. روایی ابزار گردآوری اطلاعات با تایید خبرگان و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ (بیش از ۰٫۸) احراز شد. داده های کمی با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری توصیفی و استنباطی (از جمله همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون) تحلیل شد. یافته های تحقیق نشان می دهد که خط مشی گذاری کارآمد، نقش موثری در بهبود عملکرد سازمانی، افزایش بهره وری، توسعه نظارت، و هم راستایی اقدامات با اهداف کلان توسعه ای ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

خط مشی گذاری ، مدیریت استراتژیک ، بهره وری ، اهداف توسعه ای ، ارزیابی سیاست ها